Өлең, жыр, ақындар

Азынап жел соғар арқадан

  • 31.12.2021
  • 0
  • 0
  • 636
Азынап жел соғар арқадан,
Қалтырап, көңіл де сарқады ән!
Жынойнақ секілді ойранмын,
Таң ата көп пері тарқаған.
Тұтанбас кезімде от алдым,
Азғантай дәрменім оталды!
Сілімтік сүйретіп сұлбамды,
Көз жасын кеудемнен қотардым!
Шөліркеп, жан сусап, қаталап
Көп алып қойдым-ау, көзеңнен.
Киелім, өлең-жыр, жетеле,
Тыныштық әлемнен тымырсық,
безерген.
Еркіммен безем мен!!!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Амазондықтар шеруі – аманат

  • 0
  • 0

Орман жатыр оталып, алаңқайлар кеңейіп,
Табиғатты санайтын «жоқтаушысыз өгей ұл»,
Мұң-мұқтажы бітпейтін тойымсыз көз,
ұры - аты,

Толық

Қарашау киелі мекен

  • 0
  • 0

Қарашы, о-уу, дей ме өткенге,
Бұрылшы, дей ме кеткенге,
Қарашау – мекен киелі,
Дұға оқи барғам көктемде.

Толық

Тағы да сен туралы

  • 0
  • 0

Өткеннің үлесі дер едім көмілген ақиқат дерегін.
Уақыттың дауылы сен едің,
жырыңмен рухымды демедің.
Жыр жаздың шуақты себелеп,

Толық

Қарап көріңіз