Өлең, жыр, ақындар

Жолыма әкеп қызғалдағын төсеген

  • 15.01.2022
  • 0
  • 0
  • 515
Жолыма әкеп қызғалдағын төсеген,
Жүріп келем мен бір шулы көшемен.
Нені күтіп, кімді көрсем дейді екен,
Дүрсілдейді сорлы жүрек кешеден.
Қарсы алдымнан қол ұсынып жан аға,
Кіріп келем мен бір жарқын қалаға.
Сүгірет қып салып жатыр таңбасын,
Сағыныштың сары табы санада.
Тежедім де құстай ұшқан ат басын,
Қағып тұрдым биік үйдің қақпасын.
Әзіз ана ақ жаулығы желбіреп,
Ықыласпен ұсынады тәтті асын.
Жолға шықсаң, жан сарайың кеңіген,
Жол үстінде таныдым-ау сені мен.
Ұлы өмірдің ұлан-ғайыр тынысы
Сергітеді сапарларда демімен.
Тыныштықтан тұншықтым да, салдым ән,
Тіршілікте сол бір әннен қалды мән.
Түн ішінде құшақ жайып алдымнан
Жым-жырт ауыл шыға келді қалғыған.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жүрегім, есітемісің, жыл келеді

  • 0
  • 0

Жүрегім, есітемісің, жыл келеді,
Толқудан тілім менің күрмеледі.
Есікті аш, қабылдап ал, төрге отырғыз,
Бақыт пен қуанышты іргедегі.

Толық

Не боп кетті дүние, не боп кетті

  • 0
  • 0

Не боп кетті дүние, не боп кетті,
Қу тіршілік аямай дедектетті.
Ауыл жақтан сағынып келген досым
«Қош» деместен еліне жөнеп кетті.

Толық

Ай астында керілді күміс қала

  • 0
  • 0

Ай астында керілді күміс қала,
Ол тынысын алады тыныш қана.
Батқан күнге қарады ол басы айналып,
Шыр айналды шырайы Шығыста да.

Толық

Қарап көріңіз