Дидарыңды аңсасам

Мөлтілдеген көзем халін сұраған жан бар ма екен?
Өксіп аққан өзен зарын сұраған жан бар ма екен?
Аңыраса, саз-ән, сарын – жылаған жан бар ма екен,
Дидарыңды аңсасам!

Ессіз, анау самал желден сәлем айтып жіберсем,
Алау гүлі шайқатылып, кеудемдегі күрең сең!
Алақаннан сусып кетер, - мына дүние – күл, өңшең,
Дидарыңды аңсасам!

Кешірші, - деп, тәубе-теңіз тереңіне құлаймын,
Жүрегіме сырға салды – Ғарыштағы сыр-айдын!
Пенделіктен ада болып, періште боп, жылаймын,
Дидарыңды аңсасам!

Қыран-қанат құштарлығым – көкке қанат жаясың,
Күн батарда қаныменен жырларымды боясын!
Қияметте нәсіп етші – Аршының саясын,
Дидарыңды аңсасам!

---