Өлең, жыр, ақындар

Тұтқын әйел

  • 18.01.2022
  • 0
  • 0
  • 553
Сорға бола қонған анау сорқұдық,
Қалды ма енді, қанға шөлін қандырып?!
Аңқау тайпа басшысының ақ басын,
Ала кетті қу сырыққа қондырып.
Керуеннің кер шаңына малтығып,
Сүт кернеген қос омырауы алқынып.
Көз алдында қызыл шақа сәбиі,
Үлгірмеген талпынып!
Көз алдында:
Көп аламан жұлқысы,
Қанға батып өлген әке түр, түсі.
Құлағына қандауырдай тиеді,
Айдауылдың жырқылдаған күлкісі...
Өлді жары...
Өршелене алысып,
Өлді інісі...
Құшақтап өр намысын!
Шырқырата шабақтайды жүрегін,
Жылап ұшқан жалғыз тырна дауысы.
Ақ белдікке арын түйген ағалар,
(Енді қайтып жер бетінде жоқ олар...)
Қабақ шыта ұзатады бұларды,
Қыр басына қонып қалған молалар.
Қарашығына қара шыбын үймелеп,
Кербез белден кендір арқан сүйрелеп.
Тұмса ұлының көреді тек елесін,
Толғақ қысып, туаған жорық күймеден.
Келмейді, әттең!
Зулаған жыл ағысы,
Тұрмайды, әттең!
Топырақ құшқан арысы.
...Шырылдата шабақтайды жүрегін,
Жылап ұшқан жалғыз тырна дауысы...

21. 07. 2009 ж.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Бейуақта жазған хат

  • 0
  • 0

Жапандағы жалғыз талдай мен күзгі,
Көкірегімді жылан – қайғы жол қылды.
Батыс жақтан соққан соңғы ызғар жел,
Үмітімнің жалғыз шамын сөндірді.

Толық

Моншақ һәм Моно Лиза

  • 0
  • 0

Құстары үркек қанатын сілкіп,
Түстікке түнде түзеген бойын.
Тұратын қырда тұманын бүркіп,
Қараша шерлі ай – бұл менің айым.

Толық

Күзден қашу

  • 0
  • 0

Жалқы сәтке байлап барлық мұратын
Тастап жалғыз кеткенімен мың ақын,
Өмірден де тартымды екен мына түн.
Өлімнен де үрейлі екен мына түн...

Толық

Қарап көріңіз