Ескі жылдар шықпай есімнен – Гульнази Назарова

Ескі жылдар шықпай есімнен,
Іздеймін кейде сағынышпен түсімнен.
Сол баяғы балалық шақ бақытты,
Жүргендеймін асыр салып дос- құрбымен.

Көп кіреді көршінің үйі түсіме,
Сыр айтысып тартамын қыздарды әңгімеге.
Қызық кездер көз алдымнан өтеді -ау,
Сағым болып ұшсада, жетсем деймін мен бірге.

Өткен өмір, ескі жылдар емес пе?
Еске алмаймын мен текке.
Әке, ана, бауырлар бір шаңырақта,
Қалатындай көрінуші еді мәңгілікке.

Жаңа ғасыр , жаңарып жатыр бәріде.
Жалғасады тоқтамай бұл жалған өмірде,
Өтіп жатыр уақытыңда зуылдап,
Балалық шақ, жастық кез деп бөлініп екіге.

Ескі жылдар ешқашан жаңармайды,
Қол бұлғап шақырсаңда оралмайды.
Шіркін-ай деп сағынасың еске алып,
Жалынсаңда артына да қарамайды.