Таусылса демім ақырғы

Таусылса демім ақырғы
Ғайыптан түнек тап болар,
Шыбындай жаны ақынның,
Бақиға мәңгі аттанар;
Сүреңсіз мынау жалғанда
Сұрқай күн кешкен сонша бұл,
Басқа оны қайта салғандай
Жазмыштан пәрман болса бір;
Өзіңнен онда көз жазбан,
Абайла, адал болғайсың.
Мұхиттағы қираған кемедей боп,
Үміт жүгі жанымда жатыр серпе.
Тұңғиық мұңды мұхит тұнжыраған,
Кім ұғар құпияңды сыр жинаған?
Ойымды кім айта алар жұртқа менің?
Өзім бе, тәңірі ме, я ешбір жан!

---