Жаралғандай бауыр етi темiрден

Жаралғандай бауыр етi темiрден
оңашалық, оқшаулыққа телiнген
бiр сөз айтпай өтетұғын ғұмыры
адамдар бар өмiрде.
Тиiспеген бiр адамға ұрынып,
Жаңылмаған не тайғанап, сүрiнiп.
Отырады бұрышқа кеп үндемей
өзiне-өзi жылынып,
өзiне-өзi тығылып.
Жайлап алған үнсiздiктiң қонысын,
ал бiреулер дұрыс дейдi онысын.
Адалдықты жағадан ап жалғандық
сабап жатса
бермейдi ол қол ұшын.
Бiреу келiп бiр жолдасын түсiнбей
қызып кетiп көрсетедi күшiн де.
Ал ол болса тымырайып тұрғаны
үнсiздiктiң боз тұманы iшiнде!
Бiреу бiлiп,
бiреу бiлмес есiмiн,
айтпайды ол ештеңенiң кесiмiн.
Көрмеген ол бiр адамды кешiрiп,
сұрамаған бiр адамнан кешiрiм.
Жұмысқа кеп жұмысынан қайтады,
жоқ жүзiнде сезiм нұры, ой табы.
«Тыныш жүрсең – тоқ жүресiң» – ақылы,
оны да ол iштен ғана айтады.
Үндемейдi жиналыста, бөлмеде,
мүсiн дерсiң шығып кеткен көрмеден.
Бiр адамды кiнәраттап, айыптап,
бiр адамды қорғап әлi көрмеген!
Тiлегенi:
болса болды бас аман.
Жүргенi тек оңашада, тасада.
Қоғам үшiн,
өмiр үшiн,
ел үшiн,
байқайсың ба,
қауiптi ғой осы адам!