Аспандағы саяхат

(қиял-өлең)

...Құтырып құбылған
Бір құбылыс —
Қақыратып! –
Жарып көкті
Мені Темірқазық жаққа
Алып кетті...
Темірқазықта көрген
Қиындықтарым мен
Сән- салтанатым- ай.
(Сол күндерге
Әлі күн таңқалатыным-ай).
Темірқазықты айналған
Ақбоз атқа міндім,
Ақбоз аттан түсіп
Көкбоз атқа міндім.
Ғажапты да көрдім,
Азапты да көрдім,
Талай нәрсені ұқтым,
Талай нәрсені білдім.
Ақбоз атқа мінгенде
Айыңды алдыма өңгеріп
Алып қаштым.
Көкбоз атқа мінгенде
Құс жолын шаң қылып
Жарып қаштым.
Ғаламшарларыңның
Құпияларын аштым,
Жұлдыздарыңды
Оңды- солды шаштым.
Үркермен де таныстым,
Шолпанмен де таныстым.
Жеті қарақшыны
Жеті атамдай көріп
Қауышып табыстым.
(Аққан жұлдыздардан —
Сұп-суық! –
Сездім өлімді...)
Төменде қалқыған
Космос кемелерің
Әншейін бір
Өгіз арбадай көрінді.
Ақбоз ат пен
Көкбоз аттан түсіп
Құс жолын бойлап
Олай-бұлай жүгірдім.
...Бүгіннен түңілдім,
Ертеңге үңілдім.
Түңілдім,
Үңілдім.
Өзімді өзім қинадым.
Шынымды айтсам —
Бәрібір! —
Шетсіз-шексіз
Аспанға симадым...
Сол аспанда
Көз жасындай кермек
Мұң да іштім.
Зәр суындай ащы
Шер де іштім.
... Ақыры
Аспаннан безіп
Тынымбай мен Мархабат
Бақтыгерей мен
Қайырбек жүрген
Жерге түстім...

---