Өлең, жыр, ақындар

Ерте қуарған ағаш

  • 25.06.2022
  • 0
  • 0
  • 491
Соған қарап мен
Сан ойлар торабында
Адастым:
Жапырағы желбіреп
Толысып толған
Бір топ ағаш ішінде
Тамыры суалған,
Бұтағы қуарған
Ағаш тұр.
Өзгелер үшін
Өзін өлімге қиып
Бейшара сол ағаш
Босқа күйді ме?!
Әлде күре тамыры
Жер астындағы
Тасқа тиді ме?!
Жоқ әлде,
Сол бір ағаштың
Өзегінде –
Көзге көрінбейтін!—
Өрт жанды ма?!
Жоқ болмаса,
Сол бір ағашты
Қайғыдай
Дерт шалды ма?!
Дәл қазір
Оның тағдырын
Көз алдыма
Ғапыл елестетем:
Сол бір ағаш
Тезірек отынға айналып
Отқа түсіп
Жанып кеткісі келген
Ағаштардың ішіндегі
Ақын емес пе екен?!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Әлкей Марғұлан

  • 0
  • 0

Жiгерленiп, құлшынып,
сеңдi ме екен күшiне –
кеттi аттанып бiр жiгiт
қап-қараңғы қатерлi

Толық

Ендi қайтпекпiн?

  • 0
  • 0

Мен дәл қазiр
Кұлдық заманы көмген
Көрден шығып кеткен
Өлiкпiн!

Толық

Бөспе

  • 0
  • 0

Көкжиектi толтырып жатқан
Көлдей көсiлiп,
Бұрқыраған желдей есiп отыр.
Дүниенi

Толық

Қарап көріңіз