Оқиғалы өлең

Маңғыстаудың
Өңменіңнен өтетін
Ақ түтек
Үскірік бораны
Соғып тұр.
Алды-артын
Түгел жапырып
Орып тұр...
...Бір топ жылқышы
Бір үйір жылқыны
Қақпақылдап қуып
Қарысып келеді.
Ұйтқыған боранмен
Алысып келеді...
Бір кезде
Иесіз
Қара қора көрінді.
Үміттің оты жылтырап,
Қатердің бұлты сөгілді.
Құрықтарын сермеп,
Қиқулап жүріп
Сол бір үйірді
Қара қораның ығына иірді.
... Күреңіткен
Кеш те боп қапты.
Жігіттер жиылып
Көң қопарып
От жақты.
Сол кезде бір жігіт
Көңнің астынан
Қамшыдай созылған
Сұп-сұр бір жылан
Тауып алды.
Отқа қыздырды.
Қайтадан
Бауырына басты...
Жан-тәнін салып
Тізесін бүктіріп
Қолын талдырды.
... Бір кезде
Жыланға
Жан кірді!
Басы қайқаңдап,
Бұлғақ-бұлғақ етті.
Сол сәтте жігіт
Аһ ұрды...
... Жанданған жылан —
Отқа қыздырып,
Бауырына басып! —
Жылытқан жігітті
Тамырынан шағып
Сеспей қатырды...
Қазақтың тағдыры осы.