Бір сөздің тағдыры

Ап-ауыр
Ой арқалаған
Бір сөзім
Шырқау биікке көтерілді.
Зырқырап ұшқаны сонша
Соңынан
Тіндей жіңішке
От өрілді.
Зырқырап барады! —
Оң жағында
Жұлдыздар,
Сол жағында
Ай қалып кетті.
Бұлттарыңды
Тесіп өткен ол
Жердің құйтақандай
Табиғи серігіне
Айналып кетті.
Сол сөздің
Ертеңіне алаң
Сан түрлі ойлар
Еңсеңді езіп
Басып жатады.
Сол ойлардың
Түбіне жете алмай
Басым қатады.
Құйтақандай
Сол бір сөз
Аспанға бір жұлдыз
Тағып кетер ме екен?!
Жоқ әлде
Түймедей үзіліп
Ағып кетер ме екен?!

---