Дон

Кубань берік қазақтардың
Күлтеленген бүліс жоны,
Құзды жара, азат елдің
Көлбей аққан күміс Доны.
Көрдім Донның толқындарын,
Ақ сұңқардай саңқылдаған,
Жалтарысы — партизанның
Қылышындай жарқылдаған.
Қыз, бозбала шомылысқан
Донның сұлу назды өзені,
Қандай қызық аққу ұшқан,
Қаңқылдаған қаз жүзгені.
Көк құрағы берген көрік
Көркейе өскен шынарымен,
Алғыр қазақ алған ерік
Аттың ойнап құлағымен.
Сонан бері тынық Донның
Толқындары еркін аққан,
Сонан бері терең ойдың
Шын шабыты қанат қаққан.

1937

---