Өлең, жыр, ақындар

Білмедік біз өмір бұндай шырғалаң

Білмедік біз өмір бұндай шырғалаң,
Аттаған соң, ақыл жасты таңқалам.
Болып едік баласы біз ойынның,
Қазір ойлап, бола алмаймын қылқалам.

Бастан кешпей қиынды, қайда түсіну?
Кез келеді жағдайың, өзің өту.
Еңбектеніп, өзіңе сенсең егер,
Табарсың, ұзақ жолды оңай шығу.

Бағындырар алда көп белестерің,
Сынбасын машақатқа сағың сенің.
Тірлік етіп өзіңді іске салсаң,
Кепілдік, тау шыңына жететінің.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жалған өмір

  • 0
  • 0

Қанша менің ғұмырым?
Қанша менің сағатым?
Қашан барып үзіліп,
Таусылады тағатым?!

Толық

Келбетің жалындаған елестейді

  • 0
  • 0

Келбетің жалындаған елестейді,
Жүрегім бір өзіңді бөлек дейді.
Қарасам бөтендердің жүздеріне,
Көре алмадым дүние сендіктейді.

Толық

Қу тіземді құшақтадым

  • 0
  • 0

Құшақтасың,
Аймалап құлаштадым,
Махаббаттың,
Өшпестей отында едім.

Толық

Қарап көріңіз