Өлең, жыр, ақындар

Абай

  • 06.01.2023
  • 0
  • 0
  • 727
Бір ғасыр бұрын өткен ақын адам,
Жаның жалын болған ба лапылдаған?!
Иіріміне сезімнің шым батырар,
Найзағайың қандай-ә шатырлаған!
Нендей күйде тербелді сенің жаның,
Қандай сәуле сүйгенің, сағынғаның?
Сел сезіммен тасқындап күркіреген,
Алапатты кеудеңнің өртіменен,
Қандай тәңір болды екен табынғаның?
Данышпандық дертіне амал бар ма,
Амал бар ма усойқы надандарға?
Өртің менен дертіңді еселепті
Қарқылдаған қанатсыз заман-қарға.
Арсыдағы аңсадың мөлдір көкті,
Заман саған өртіңді сөндір депті.
Кешірілмес күнә ғой, қателік қой,
Өзің – құдай екенін ол білмепті.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Он жеті жасар алаудай...

  • 0
  • 0

Ардакүрең мінген, арманымыз бірге ұл едік,
Артығали-шерді алдымызға салып түледік.
Қылтиып өсіп қасат бір қардың астында,
Наурызын сағынған жауқазын-жасын гүл едік.

Толық

Қолда, Құдай, түрік ұлын!

  • 0
  • 0

Қара теңіз шайқалады,
Айтар әні толқын атып.
Ақ теңізім қайталады
Сол бір күйді буырқантып.

Толық

Дұшпаным жоқ

  • 0
  • 0

Тағдырдың көрсем де сан қыспағын көп,
Тәңірге рахмет,
Дұшпаным жоқ!
Кеудемнен кек те, зіл де орын таппас,

Толық

Қарап көріңіз