Кавказдағы таң

Сыз берді таң - ну орманды бөктерде
Есіледі түнгі тұман көк перде;
Тау етегі мүлгіп үнсіз бусайды;
Су сылдырап, жылқы үйірі жусайды.
Бұлттан шығып жаңа күннің шапағы
Шыңға кенет нарттай шұғыла атады,
Қызғылт сәуле иек артып кезеңге,
Ойысады ойда шатыр, өзенге;
Қыздар солай суға түсе барғанда,
Үстерінен жігіт шыға қалғанда,
Қып-қызыл боп, жерге қарап сасады:
Жүгермектен қайда бірақ қашады!..

---