қазан айы – Айкөркем Абдолла

Көркемінде мезгіл күздің жолықтырдым,
Ол кезде сен бейтаныс бір пенде болдың.
Өзгелерден ерекше бір қылығыңмен
Әп-сәтте - ақ назарымды ала білдің.

Қызықтырдың,таңғалдырдың, сүйсіндірдің,
Ойлағаным әрқашан өзің болдың.
Өткен менің күні-түнім аңсауменен
Әрбір сәтім өзіңменен болғанын.

Сен туралы барлық затты ұнатқанмын,
Көрген сайын балаша да қуанғанмын.
Жанымда бір сен өзің жоқ кездерде
Жымиып,суретіңе зер салғанмын.

Суық күнде жылу берген де сен болдың
Жүзіме күлкі ұялатқан да сен болдың
Көру үшін асыққан адамым да сен болдың
Төгілген көз жасымның себебі де сен болдың

Алғаш рет мына менің сезімімді
Ақиқат деп ұғындырды жүрек жайы.
Сол сезімнің ұмытылмас саған деген,
Болып қалсын естелігі "қазан айы".