Өлең, жыр, ақындар

Әке

Әке-ау, сендей бола алмайды екем,
Төзімің қандай еді-ау, неткен бекем?
Бітірген дымым жоқ мына өмірде,
Мәңгілік мұңды арқалап өтем бе екен?

Неткен мықты жан едің, қайсар едің,
Қайғыға басыңды имес жайсаң едің.
Пасық жүзді, пәс ойлы адамдарға,
Шыдаған сен бір асқар қайрат едің.

Көргенде сұрқияны күлімдеген,
Жүрегің қалай ғана түңілмеген?
Мен бүгін бір пендеден сөз естісем,
Өзегім өрт боп жанып, дірілдегем.

Қазір қиын, әкешім, заман басқа,
Адалдық айналғандай арзан тасқа.
Қарасам, айналама, адамдарға.
Көздерім толып кетед ащы жасқа.

Бітірмей бір ісімді оңдыратын,
Балаңа айналдым ба атыңды қор қылатын.
Сендей бір дара тұлға бола алсамшы,
Белестерді өз жолыма қондыратын.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Оян қазақ! Көзіңді аш, қара!

  • 0
  • 0

Оян, қазақ! Көзіңді аш, қара!
Құлы бопсың орыстар мен сарыға.
Білім емес, ақша ойлаған
Бас имексің бастық айтқан дараға.

Толық

Соңғы өлең

  • 0
  • 0

Сен мені іздемедің, іздемегің.
Табалдыңба? басқа жанды іздеп едің.
Ойласам жазған екем мұңды шумақ,
Өзіңе арналған бұл соңғы өлеңім.

Толық

Не үшін

  • 0
  • 0

Көңілімде бір мұң барын жасырдым,
Сезімдерден шаршағасын басылдым.
Жанымдағы адамдардан суынған,
Ей, жүрегім… шаршадың ау шаршадым.

Толық

Қарап көріңіз