Көсем тұлғасы – Сырбай Мәуленов

Қара бұлты түнерсе де қауіптің,
Ленин болды бар ғаламға жарық күн.
Россияда ұлы Ленин көтерді,
Маркс ойын, ауыр жүгін тарихтың.
Тарих кеме жүзді талай жойқында,
Тарих кеме түсті талай талқыға.
Көк дауылда, от жалында, толқында,
Қалды Ленин баяғы сол қалпында.
Көк жарылған, ел тарылған заманда,
Жан отымен жалын берді адамға.
Таспайтынын, саспайтынын ойласақ,
Бүкіл өмір ой сабыры бар онда.
Түрме, Сибирь көрсің мейлі боранын,
Ленин оған шытқан да жоқ қабағын.
Кішкентай бір көзге қораш лашықтан,
Шырақ болып, бұлақ болып тарады үн.
Жатты ол ойын тар қыспақтан таратып
Бүкіл елді бір өзіне қаратып.
Ленин түнде отырса да түрмеде,
Күн ойынан келе жатты таң атып.
Жеткен сонша ұлы істерге батылы,
Ленин барлық батырлардың батыры.
Мұхиттардан тереңірек ойы оның,
Аспаннан да аумақтырақ ақылы.
Лениннен пайда болды бұл жаңа ел,
Ленинге, ұлы өмірге ырза ел.
Ленин өзі гүлденсін деп қол қойған,
Мың ғасырды аттап өтті Мырзашөл.
Капиталдар салам деген қалтаға,
Қарағанды жарқырайды Арқада.
Терезесін басқа елдермен тең етіп,
Қазақ жерін түсірді Ленин картаға.
Кетсе де өтіп талай жаз бен талай күз,
Ленинді біз мәңгілік деп санаймыз.
Алматыда Үкімет үйі алдында,
Гүл алаңға, ұлы адамға қараймыз.
1957