Өлең, жыр, ақындар

Желді кезең

  • 07.02.2016
  • 0
  • 0
  • 2151
Қойшының қоңыр әні қой қайырған
Ұшқанда жазғы ауылдың жайлауынан,
Еседі әнмен бірге ерке желдер
Желпініп Желдікезең қойнауынан.
Жарылған аппақ гүлдер қауызынан,
Тамаша айнымайды тау қызынан.
Перзентін сұлулықтың толғатқанда,
Түскендей табиғаттың ауызынан.
Ауаң бар ауру жанды сауықтырған,
Алатау, бір өлеңсің ағып тұрған.
Мен қостым сол жырыңа бір шыңыңды,
Сыртыңнан қарауылдап бағып тұрған.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Исфара

  • 0
  • 0

Тау басына қонса мейлі қыс ақпан,
Жазды Исфара босатпайды құшақтан.
Айтты досым тәжіктерше Исфара —
Деген сөз ол:— тоқта, мейман, түс аттан!

Толық

Лениннің жұмыс күні

  • 0
  • 0

Жеңістің басшысы боп дабыл қағып,
Ленин көрген емес дамыл қағып.
Ғасырдың жанарындай түнңменен
Тұрады бөлмесінің шамы жанып.

Толық

Тақташ

  • 0
  • 0

Өлермін де
Ұмытылармын деп,
Бекер,жүрек,жанасың.
Тамбов ормандары

Толық

Қарап көріңіз