Ала мысық

Бұл бетте «Ала мысық» атты Дәркен Танабаев жазған өлеңнің мәтіні толық жарияланған.

Ала мысық
Дегенде ала мысық.
Сен жатқалы қай заман,
Далаға шық.
Қыт- қыт, қыт-қыт,
Бұл мен ғой тауық көрші.
Батыр мысық тышқанды
Ұстап берші.
Өтінеді
Көршілер сұранады.
«Тышқан ұста»
Мысықтан сұрағаны.
Қапты тесіп
Тайраңдап сүттен ішіп.
Асыр салып
Жүр үйде тышқан пысық.
Ала мысық
Дегенде ала мысық.
Қыт-қыт- дейді тауықтар,
«Далаға шық».
Ала мысық
Ашулы«қап» дегенді.
Тауықтарға бажылдақ
Тап береді.
Бытыраған
Тауықтар бет-бетіне.
Көзі жеткен
Қуалап жетпесіне.
Тәтті ұйқысын
Аша алмай керіледі,
Қайта қалғып қууға
Ерінеді.

2-бөлім
-Ала мысық
Дегенде ала мысық,
Күшті болсаң тез жылдам,
Далаға шық.
Мына біздер,
Егесі қора, үйдің.
Атжалмандай батырды,
Тойға жидым.
Қамба тонап
Тышқандар қап тесді.
Қанды балақ бөрідей,
Сақ деседі.
Бұл аулада
Тұратын тауық, күшік,
Кербез қораз
Ұйқыбас ала мысмық.
Қапты шайнар
Ағаммен тіресетін,
Атжалманмен
Қайсың бар күресетін.
Ха-ха, ха-ха,
Шиқылдап тышқан бала,
Қамбадағы астықты
Шашқан жаңа.
Ал бауырлар
Атойлап топты шалғын.
Жем азығын тауықтың
Бопсалағын.

3- бөлім
-Бала мысық
Батыр-ау бала мысық,
Ұйқыңды аш бір сәтке
Далаға шық.
Ав- ав, ав-ав.
Бұл мен ғой төбет досың.
Келмеседе тұр жылдам,
Көңіл қошың.
Қарасаңшы
Шашылған айналаңа,
Бұдан асқан сорақы
Жай болама?
Әрең тұрып
Қараса көзін ашып,
Тышқан біткен ойнап жүр
Ұнды шашып.
Тышқандардың
Тобыры тайраңдаған.
Түс көргендей мысықта
Қайран қалған.
Көршілердің
Айтқаны түсті есіне.
Сүт қалмаған
Қи толған кесесінде.
Жүрек жалғар
Қамбада ұн қалмаған.
Шкафтағы нанды да
Жеп жалмаған.
Төбетті де
Оятқан ұнатпады.
Тіске басар нең бар деп,
Сұрап тағы.
-Қайдан болсын
Деп тауық ақталады.
Олжа болған тышқанға
Сақтағаны.
Төбет болса
Тек сүйек ұсынады.
Жалқау мысық жумаған,
Тісін әлі.
Өрісте жүр
Деп қойды сиыр болса.
Сүт бермейді күйі жоқ,
Оның да онша.

4-бөлім
Төбет досы
Қайрайды шынықтырып.
Зианкестің залалын,
Шын ұқтырып.
Бір, екі деп
Денесін қыздырады.
Қолын сермеп қаптағы
Тұзды ұрады.
Міне былай
Батырым қолды серме.
Тышқандарға намысты,
Қолдан берме.
Көргені көп
Қоразда ақыл қосқан.
«Айландырып теп дейді,
Дәлдеп бастан.
Шынықтырып
Денесін терлетеді.
Балаң мысық
Әп сәтте ер жетеді.
Қарны ашып
Қалған соң бала мысық.
Тышқандарға қарады
Көзін қысып.
Сақадай сай
Жауына қасарысқан.
Жунглиде жүргендей
Жас арыстан.
Қанталаған
Көзінен қатты шошып,
Бет- бетіне қашқанды
Тышқан босып.
Күдіз түні
Жортады аула кезіп.
Көрсетышқан қарасын
Кетер безіп.
Өз міндетін
Орындап тиянақты.
Зиянкеске жасады
Қиянатты.
Ала мысық
Деген де ала мысық.
Тап берген соң
Тышқандар барады ұшып.
Қайсың барсың
Дейді ол көзін қысып,
Мықты болсаң
Қорықпай далаға шық.


Пікір қалдырыңыз

Пікірлер (0)

Осы автордың басқа өлеңдері