Келемін алуан ойлар ырқыменен

Абайдың көшесімен бойлап төмен,
Еске алып, талай істі ойлап келем.
Ақынның дана жыры санамызға —
Қалған ғой, қашаннан да орнап терең.
Келемін алуан ойлар ырқыменен,
Бірі тежеп, біреуі жүршілеген.
Келемін, өткен күнге көз тоқтатып,
Жапырақ жамылыпты сыршыл емен.
Жұлдыздар көз көрімде шоқтанады,
Қиылып, ай ару да көп қарады.
Ол-дағы ой тербеген ақын ба екен,
Жарқырап шеткері үйде от жанады...
* * *
Өткен күндер қасіреті жойылмай,
Мінезің де ауыр тартты шойындай.
Шығып едің құлагердей өміріңе —
Жүр ме көңілің тойынбай?..
Жан толқытқан сан ойларды мойындай,
Мұңданады, қара көзің мойылдай.
Өмір — дойбы, сен қапыда ұтылдың,
Бір тасы кеп өз орнына қойылмай.
Тыңдағанға әнмен айтар сырың көп,
Аңғарғанға қалар, үлкен түйін боп.
Мойымасты мойытатын күшпенен —
Әттең, тағдыр, құбылмалы, қырың көп...