Өлең, жыр, ақындар

Серік Томановқа

  • 15.03.2019
  • 0
  • 0
  • 2064
Мұқаңдар жоқ Абайлардың соңында
Кеткен мәңгі қаламымен қолында.
Тағдыр бақтың бұйыртпады бірін де
Сені де, Аға, көре алмадым тіріңде.
Көре алмадым шабыттанған кезіңді
Ақ параққа ақтарылған сезімді.
Мен білмедім, сені мұңның құшқанын
Тіршіліктің тарықтырған тұстарын.
Мен білмедім, алдамшы үміт малданып
Сенің оған күн кешкенің жалданып.
Бәлкім, солай бақытың да кешігіп
Сен асығып жаптың өмір есігін.
Өкпелемей бес күн жалған фәниге
Бірді әкетіп, бірді әкелер әр үйге.
Сен жырың оқылғанда ұйып таң
Түн жымияр өр күлкімен миықтан.
Сен кеткенмен дүние өзгермеді
Қала, дала, жұрт аман – өз көргенің.
Ақындар жүр алысып сезімменен
Ал, арулар жоқты аңсап көз ілмеген.
Тірісінде мұңдарды өріп кілең
«Тағдырынан алданған дерсіз бір мен».
Өлеңіңді көзіңдей көріп жүрем,
Кешір, аға, өмірді сенсіз күлген.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Күнәм болса, сүрлеген

  • 0
  • 0

Күнәм болса, сүрлеген,
Кінәм болса білмеген,
Күнім болса сүрмеген,
Түнім болса кірлеген,

Толық

Жолыңды тосудан жалықтым

  • 0
  • 0

Жолыңды тосудан жалықтым,
Менде енді үміт те өледі.
Қалың ел бәріне қанық-ты,
Жоқ бірақ көмегі.

Толық

Сен келерсің бір күні

  • 0
  • 0

Сен келерсің бір күні
Маған қымбат сый қылып,
Жер бетінде күлкіні
Жанарыңа сыйдырып.

Толық

Қарап көріңіз