Өлең, жыр, ақындар

Түнде

  • 23.03.2019
  • 0
  • 0
  • 1426
Қызарып беті жалындай,
Қуанып табы арылмай,
Ойыннан қанып құмары
Ұйқыға кірді ұланым.
Қабағын түйді қараңғы,
Көтерді түннен жалауды,
Күйімен тербеп шың-құзын
Қыс ата тартты қобызын.
Қосылып күйге түндегі
Ағаштар басы гуледі.
Ақ боран билеп жөнелді,
Әндетіп ұзақ өлеңді.
Алды да бір кез күй тыныс,
Болды да қалды тым-тырыс.
Әдетінше таң ата
Әзірленді қыс ата.
Қырауын жапты еменге,
Бұтақтар бұқты төменге.
Моншағын тақты қайынға,
Бұршағын септі селеуге.
Көпсітті қармен алаңды,
Ақ қала жары жаңарды.
Сырғанақ бетін сыпырды
Шиырлар, іздер жоғалды...
Сықырлап басқан аяғы,
Аяңға басып баяғы.
Тамаша көріп ұшқанын
Оятып өтті құстарын.
Жығылды түннің жалауы,
Жарқ етті күннің алауы,
Күтіп жүр тыста қыс ата
Ойынға шығар баланы.

1955



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Правдаға

  • 0
  • 1

Мен бала едім тұңғыш сені көргенде,
Тұңғыш рет тіліңді ұға білгенде.
Сен, қаралы көз жасыңмен естірттің
Әкем менің - ұлы Ленин өлгенде.

Толық

Москва, саған

  • 0
  • 0

Москва, саған, саған, сүйікті астанам
Арнадық біз жалынды жыр мен әндерді.
Әніміз қандай асқақтата бастаған –
Аспандай биік, океандай терең, пәрменді.

Толық

Жүзіп келем

  • 0
  • 0

Жүзіп келем, жүзіп келем өзенмен,
Жүрегімнің шаршағанын сезем мен.
Алып кетіп барады ағыс ықтатып,
Тербеп толқын тыншытпақшы ұйықтатып.

Толық

Қарап көріңіз