Өлең, жыр, ақындар

Көкшетаумен сырласу

  • admin
  • 26.11.2024
  • 0
  • 0
  • 566
Көкшетау, таңғажайып қарлы етегің,
Көрінер қысы-жазы сәнді екенің.
Мұз басқан сексен көлді көзім шалып,
Сағынып өткен жазды әндетемін.
Қарағай дыбыс бермей қасарады,
Ақ қайың енді қашан жасарады?
Жастық шақ еске түсіп толғанамын,
Лүпілін жүректің кім баса алады?
Біздің ел кең жазықты ойлауда екен,
Оппа қар қалың тоғай, қойнауда екен.
Алдында есігіңнің ізім жатыр,
Тағы да бір келер деп ойлай ма екен?
Сырымды, сері Көкше, білсең кейін,
Таңсығым дүниеде бір сен деймін.
Шілдеге шідер салып қоя алмаймын,
Қаңтарда өзіңе ұқсап жүрсем деймін.

1977



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Көкшетауда Құлагер ескерткіші

  • 0
  • 0

Көкшетауда Құлагер ескерткіші
Құс қанат желден жүйрік ғұмырына
Орнады Көкшетауда ұлы мұра.
Кәкімбек Салықов

Толық

Кіндік қаның тамған жер

  • 0
  • 0

Көргенде Нанан ауылы зираттарын,
Жан толқып, көкірегімде жыр баптадым.
Мына жер ескі ауылдың жұрты десе,
Жаттадым құтты әңгіме тыңдап бәрін.

Толық

Өмірімнің өзі өлең

  • 0
  • 0

Жалғызбын ата­анадан,
Балалық өтті жаутаңкөз.
Лүпілін үнсіз санаған,
Жыр болды жүрек айтқан сөз.

Толық

Қарап көріңіз