Өлең, жыр, ақындар

Көкшетаумен сырласу

  • admin
  • 26.11.2024
  • 0
  • 0
  • 590
Көкшетау, таңғажайып қарлы етегің,
Көрінер қысы-жазы сәнді екенің.
Мұз басқан сексен көлді көзім шалып,
Сағынып өткен жазды әндетемін.
Қарағай дыбыс бермей қасарады,
Ақ қайың енді қашан жасарады?
Жастық шақ еске түсіп толғанамын,
Лүпілін жүректің кім баса алады?
Біздің ел кең жазықты ойлауда екен,
Оппа қар қалың тоғай, қойнауда екен.
Алдында есігіңнің ізім жатыр,
Тағы да бір келер деп ойлай ма екен?
Сырымды, сері Көкше, білсең кейін,
Таңсығым дүниеде бір сен деймін.
Шілдеге шідер салып қоя алмаймын,
Қаңтарда өзіңе ұқсап жүрсем деймін.

1977



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тоқтамайды жұмыр жер

  • 0
  • 0

Есіме алсам өмірдегі әр ізді,
Қарақалпақ елі – жолым маңызды.
Кремльдің солдатымыз ол кезде,
Мен барам деп бергем жоқ қой арызды.

Толық

Білмейді­ау деп қорқамын...

  • 0
  • 0

Ел байлығын талатқан
Ішінде жүрміз ортаның.
Жалғыз ғой,
Шіркін, Жаратқан,

Толық

Сөйлейді тағдыр сондайда

  • 0
  • 0

Сағынбай көңіл толғай ма,
Толғанбай қиял торлай ма?!
Махаббат дерті ой қозғап,
Кәкімбек Салықов

Толық