Өлеңдер жинағы - 121 бет

Ақындардың айнасы

Жарылқасын Аманұлы

Ақындардың айнасы – жалтылдаған жанарлар,
Сенбесеңдер – өмірге ақын болып қараңдар.
Қараңдаршы, әнекей, ана көздің сырларын,
Сыршыл бол да, қанекей, соны барып тыңдағын.

Толық оқу

Сөз өнері

Жарылқасын Аманұлы

Сөз өнері бірдей екен дертпенен,
Күндіз-түні менің алау – өрт денем.
Батыс, шығыс, онтүстік пен солтүстік,
Боламын да, бір денемді төрт бөлем.

Толық оқу

Көргенімнен көп екен

Жарылқасын Аманұлы

Көргенімнен көп екен көрмегенім,
Күйкі тірлік, көңілімді бөлме менің.
Сезім бермей, көз беріп тірлігіңде,
Менен өзге аз ба еді жерлегенің?

Толық оқу

Алаулап жанып жүрдім мен

Жарылқасын Аманұлы

Өтіпті жылдар, ұмыт та болған секілді,
Ең алғаш сені көргенім гүлдей шағыңда.
Қалқалап сонда алқызыл арай бетіңді,
Дірілдеп қана тұрып ең үнсіз жанымда.

Толық оқу

Тебіренбеймін мен неге

Жарылқасын Аманұлы

Тәтті күндер тербеткен бесігінде?
Тебіренбеймін мен неге өмір жайлы.
Өкініш те тиіпті несібеме,
Өмір – бақыт, қуаныш, өмір – қайғы.

Толық оқу

Тәтті екен күндер

Жарылқасын Аманұлы

Толғана берем, толғану үшін жаралғам,
Толғанту үшін жеткізбей кеткен сан арман.
Үмітті үрлеп жылт еткен түнгі оттардай,
Тәтті екен күндер қиялға қайта оралған.

Толық оқу

Жыр селі

Жарылқасын Аманұлы

Кейбірде жігерім құм болып,
Талықсып құлаймын төсекке.
Жырсыз күн өтеді мұң болып,
Саналмай тіршілік есепке.

Толық оқу

Ана тілім

Жарылқасын Аманұлы

Ана тілім,
Дана тілім!
Татыған таңдайыма дара шырын,
Аяулы ақ сүтісің анашымның.

Толық оқу

Оңашада

Жарылқасын Аманұлы

Бақытты боп тудым ба?
Бақытсыз боп тудым ба?
Екі арасы белгісіз.
Сүйінгенде бұл өмір,

Толық оқу

Әже

Жарылқасын Аманұлы

Арда емген тайдай,
Бауырыңда бұла өстім де,
Анамды туған білмедім.
Аттанар шақта парызымды, әже, кештің бе,

Толық оқу

Мұхтар Әуезовке

Жарылқасын Аманұлы

Сыймай кетті маңдайға деп өкінбен,
Дүниеде мың жасаған адам жоқ.
Өзің теңдес қазақтардың шетінен,
Санап шықсам, табиғаттан сараң жоқ.

Толық оқу

Мен туыппын көктемде

Жарылқасын Аманұлы

Перзент көрмей әкемнің ерні кепкенде,
Атанып бедеу, қасірет анам шеккенде.
Есіркеп халық,
«Ашқай деп бағын пақырдың»,

Толық оқу

Туған жер

Жарылқасын Аманұлы

Шыр етіп кіндік қаным саған тамып,
Сен құндақтап алыпсың, анам талып.
О, туған жер, сонда мен ес жиғанмын,
Саф ауаңнан жұтынып, тағамданып.

Толық оқу

Өрмелеп келем

Жарылқасын Аманұлы

Өрмелеп келем өмірдің асқар шыңына,
Биігім шыққан – аласа қырдан секілді.
Тым биік санап, біреулер мұны да,
Айналып басы, тұра алмай төмен секірді.

Толық оқу

Өкінбейді

Жарылқасын Аманұлы

Өкінеді біреулер әкем жоқ деп,
Өкінеді біреулер шешем жоқ деп.
Өкінбейді, сенбейді ешбір адам,
Ақыл-есің егер де десең жоқ деп.

Толық оқу

Үкім жүрмес жүрекке

Жарылқасын Аманұлы

Жауыздықты ізгілікпен жасқап мен,
Әділетті үстем етем білекке.
Қара күшпен түссе дағы тасқа мең,
Қара күшпен үкім жүрмес жүрекке.

Толық оқу

Теңестіру

Жарылқасын Аманұлы

Жойылса егер бұл өмірден бір қиянат күншілдік,
Қиянат пен күншілдікке айналар бір шыншылдық.
Теңестірген таразының қос табағы секілді,
Жамандық пен жақсылықтың өлшемі бір кесінді.

Толық оқу

Бір басыма

Жарылқасын Аманұлы

Бір арнадан тараған тау бұлағы секілді,
Бір басымда мың арман кетіреді есімді.
Қыран болып мұз балақ құйылам да қиядан,
Тұлпар болып, кең далам, дүбірлетем төсіңді.

Толық оқу

Лермонтовқа

Жарылқасын Аманұлы

Жамылып торқа топырақ,
Жатcың ба жырдың қыраны?
Қара көк орман атырап,
Сен көрген қалпы тұр әлі.

Толық оқу

Туыс бар

Жарылқасын Аманұлы

Тасысам бірге таситын,
Жасысам бірге жаситын.
Туыс бар менде түбі бір,
Туыс бар жаны ашитын.

Толық оқу

Бәйге

Жарылқасын Аманұлы

Егіліп келем, көзімнің жасы төгіліп,
Тебініп келем, ақ боран шаңға көміліп.
Япырым-ау, неге ұшпайды құс боп жығылғыр,
Жазылып бауыры, қолтығы бырт-бырт сөгіліп.

Толық оқу

Интервью

Ескен Елубаев

Ауыл, шет аймақтан
Қалаға бармаққа,
Поезға алғашқы
Бiр мысық жайғасты.

Толық оқу

Жаужүрек

Ескен Елубаев

Өзендегi көпiрге
Жайғасыпты Қарақұрт.
Арғы бетке өтуге,
Дауалайды қалай жұрт.

Толық оқу