Өмір күрес,Өлең Ем
Өлеңмен өмір сырын тербеледім,
Өлеңді жанға берер ем дер едім.
Кезгенде тіршіліктің мың белесін,
Жырыменен өз-өзіме дем беремін.
Өлеңмен өмір сырын тербеледім,
Өлеңді жанға берер ем дер едім.
Кезгенде тіршіліктің мың белесін,
Жырыменен өз-өзіме дем беремін.
Қандай қиын өзге елден кемдігі,
Туған елдің азаттығы,теңдігі.
Сол уақытта сыналдығой ең басты,
Туған тілмен,Туған жердің кеңдігі.
Қортынды қортып айтсам қорықпандар
Ақылсыз махаббатқа жолықпандан
Көрместі түйе көрмес деген сөз бар
Керегі болса осыны ұмытпандар!!
Көз жасы ағып барады
Сәждеге бара жатқанда
Көзімнен жас тоқтар емес
Сәждеге бас қойғанда
Ашуға ерік беріп жаза бассам,
Айтқаныңызды тыңдамай тағы адассам,
Орынсыз сөйлеп, онымен тағы қоймай,
Сөзіңіздің мәнін ұқпай жағалассам,
Қисық терек басына,
Түзу шыбық шығарма,
Лайда өскен көлбақа,
Тұнық сөзін ұғарма.
Иман қашан толығады деп, бастады жұрт таласты,
Бірі оны жүректен іздеп, бірі қырдан әрі асты.
Бірі айтады!
Иман деген Аллаға сенім емеспе,
Жүрекпен жақсы көремін, ақылмен емес
Көңілден кеткеніңменен, келбетің елес
Өзіңмен өткізген уақыт, мен үшін бақыт
Таңдадым сақтауды жаным, ұмытуды емес
Не люблю я момент такой
Когда кто то совсем другой
Стоит, болтает, играет с тобой
Не давая моему сердцу покой
Тамшыдай өлең жазсам "тілім "дедім,
Тілімнен көрінеді құным менің.
Бабаларым аңсаған азат күнде,
Жөн болмас өз тіліңнен сүрінгенің.
Алақанды қалам ұстап көрмеген
Ақ дәптерде арлы- берлі сермеген
Мығым басып сара жолдың бетінде
Өрнектеуді саған қарап көрген ем
Не деген ақымақпын,
Сенген менің сезімім.
Тағдырындай жапырақты,
Қурады енді күз келіп.
Ұстаз деген — тәрбиенің үлгісі,
Ұстаздардың өнеге ғой — әр ісі.
Ұстаз жаны — мейірімнің ошағы,
Ұстаз болу — адамдықтың ең шыңы.
Уақыты бұзылып жүр намазымның,
Қаншама рет намазды қаза қылдым.
Тарқағаны осы ма базарымның,
Дүниеге ауғаны назарымның.
Жалғанда жан едің ғой өр тұлғалы,
Тамырым алпыс екі солқылдады.
Айбергенов бабама жыр жазғасын,
Көңілдің толқып жатыр толқындары.
Толассыз күз жауыны құты кеткен,
Салқын самал ырқымен сіркіреткен.
Тіршілікті меңзейді ақ қайыңдар,
Саусағының ұштары дір-дір еткен.
Ұсқынсыз әрі ақсақ болғаны үшін сүйілмегенін әңгімелеп отырған Темірдей шыншыл..,
және сыйланған түймедақтарға қуанып, өлуіне разылық
танытпаған жүрегіміздей сезімтал..,
Ол…
құссыз тор мен торсыз құстың да тордағы құстай аянышты екенін ұғынған ғалам сынды делсал,
саған айтылған сырлардай көмескі,
Түнде жорылған түсің секілді,
немесе
Үстел басында қапсырылған тізеңдей,
табалдырық басқан бала мен босағаны керген қолдардай,
Сол күні де жаңбыр жауған болатын десем
Сенбейтін шығарсыз, бәлкім...
бізді кездестірген Шопен мен жаңбыр..
ал шағалалар
Сен сүйген әуендер
Сен жаққа алып кете алмады сені.
Көзімді ашсам
бір бірінен айнымайтын аспан мен теңіз.
Өмір жайлы айтудың қажеті жоқ.
Бір күні саяхатқа шығатының
жайлы да..
айтудың қажеті жоқ..
Сендер үшін жыр жаздым құлақ саңдар,
Қазақ десе жүрегім елең қағар,
Қаңтарда жиналдық деп міндет қылма,
Ұлтшылдардан көп болды тонағандар.
Неге мен өлең жазам білесіңбе?
Тырысамын заманмен күресуге.
Адамдарға жаным ашып әлек болсам,
Сол адамдар менімен күресуде.
- Омархан Айнұр
- Омархан Айнұр
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Конфуций
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі