Өлеңдер жинағы - 190 бет

Мүсінші

Темірхан Медетбек

Сұлулық iздейсiң
қара балшықтан,
ұлылық iздейсiң
қара тастардан.

Толық оқу

Киіз үй

Темірхан Медетбек

Орман да емес мекенiң.
Аңғар да емес мекенiң.
Жарлар да емес мекенiң.
Кеңiстiк — сенiң, мекенiң.

Толық оқу

Түн, қысқы бақ ішінде

Темірхан Медетбек

Келiп едiм күн нұры батқан шақта,
Манаурап маужыраған бақтар жаққа,
Кеңiстiкте iлiнiп қалатындай
Жауып жатыр аспаннан аппақ мақта.

Толық оқу

Намыс

Темірхан Медетбек

Намыс – от,
намыс – жалын ба?
Бұрқанып долданған шағында
тiлi байланып,

Толық оқу

Қисық ағаштар

Темірхан Медетбек

Қисық өскен ағаштар...
Неге оларды жатыр бәрi аластап,
Дендерi сау,
ауруы жоқ құрт түскен

Толық оқу

Н. нүктесі

Темірхан Медетбек

Дей алмаймын ой, сезiмге жарлы едiм,
әскери бiр құпиядай жасырын
жүрегiмнiң Н. нүктесi бар менiң.
Сол нүктеде –

Толық оқу

Бұлт жылады

Темірхан Медетбек

Бұлт жылады.
Бауырын қара тасқа талқандап ап,
Қағып ап тамшыларды толғанды алап.
Кең дала айқыш-ұйқыш жолдарымен,

Толық оқу

Түн

Темірхан Медетбек

Кемермен ерегiсiп асып-тасқан,
Өз үнiн өз үнiмен басып тастап,
Еңiсте ерке бұлақ дем алады,
Кеудесiн алқам-салқам ашып тастап.

Толық оқу

Ақ қайың

Темірхан Медетбек

Өсiп тұр қара батпақта
жаралған-сынды жарқылдан
ақ қайың аппақ соқпақтай
аспанға тiп-тiк тартылған.

Толық оқу

Қала

Темірхан Медетбек

Көктемде
жапырақ шөптерде
жатқанда таң шығы –
ән салар

Толық оқу

Антенна

Темірхан Медетбек

Өз бойынан өткiзген тасқын, ағын
экранның алдында қаншама рет,
Қаншама рет күлдiм мен, жас бұладым, –
селтиiп тұрғанда сен бұрышымда

Толық оқу

Сымдар

Темірхан Медетбек

Бойыңа сырлар бүккенсiң
өзiңде ерен ағын бар.
Иiрiлген болат жiптерсiң
зауыттың ұршықтарында.

Толық оқу

Бүгінге

Темірхан Медетбек

Күттiм сенi қиялымен елестiң
жасар iсiм болсадағы көмескi.
Күттiм сенi!
Неге күттiм? –

Толық оқу