Шоқанның елге келуі
Жүдеп жүрген кезі еді ойлап елді,
Шоқан бірде ауылға тойға келді.
Сары қымыз, саф ауа, бағлан еті,
Темекі мен шарапты қоймақ енді.
Жүдеп жүрген кезі еді ойлап елді,
Шоқан бірде ауылға тойға келді.
Сары қымыз, саф ауа, бағлан еті,
Темекі мен шарапты қоймақ енді.
Несiн қазбаладың,
Өшкем де жоқ, жоқ және маздағаным,
Қателердi жасауға мен жасаған
Бiр кiсiнiң ғұмыры аз, қарағым.
Жүреді әжем "құрғырлап",
Асыр да салып жатамыз.
Білдірмей келіп, бір күнде-ақ
Бойжетті екі апамыз.
Ол кезде басқа ел деген,
Бұл сөзім шын деп ұғыңыз.
...Бесігін қыдыр тербеген
Берекелі үйдің бірі - біз.
Мына шалдар кетеді ертең, дау бар ма?
Біз өзіміз айналамыз «тауларға».
Мейірхандар қартаяды қудай боп,
Есенқұлға ақсақалдық ауғанда.
Өзім шөлдегем жоқ, жүрегім шөлдеді,
Жүрегім шөлдеді менің анам өлгелі.
Біздің ауыл аспанында бір бұлт бар,
Келген сайын қарсы алады ол мені.
«Мен кеше «халық жауының» баласы едім,
Бетегеден биік, жусаннан аласа едім.
Өкпелесе, біздейлер өкпелесін,
Сталинге не өкпең бар, аға, сенің.
Төрт жыл өтті алды жөн, арты сырдаң,
Қарғын ақты қаншама жалқы шыңнан.
Қоңырауын төрт рет қағып өтті
Сенің есіл жылдарың дәл тұсымнан...
Дария жақтан көтерілгенде ⠀
Қып-қызыл болып қалқан ай,
Өбісіп тұрар от еріндерде
Бар еді-ау бір күш, қалқам-ай. ⠀
Үкімет сөзі маған бір заңдай тегі.
Заң мен өмір – күн менен айдай телі.
Қажет екен, ет пен нан қымбаттасын
Табан ақы адамның, маңдай тері.
«Қаламға бүгін мүнәпас!
Жаз, – дейді досым – қысылмай.
Қиынға көз тік, құлақ ас,
Далаңның қыран құсындай».
Қайран Абай, сендейсіз жесір өлең.
Кереметіңді кеш білсем, кешір, ием.
Ұлылығын тұлғаңның ұққан сайын
Мен түскі көлеңкедей кішірейем.
Оралса десем өткен күн,
Жасару үшін емес тек,
Тұрса да сиқыр көктемі
Махаббат, гүл боп елестеп.
Бір емес, тағдыр талай таңды сынын.
Дәрігер, өлшемеші қан қысымын.
Жыландай жорғалаудан жүз артық қой
Қанатын бір қаққаны таң құсының.
Желтоқсан – 86, ызғарлы күн,
Мұз бен қар жылжығандай құздан бүгін.
Өттің де астан-кестен, ойда жоқта,
Артыңа ұмытылмас із қалдырдың.
Қардың бетінде қылтиған қурайдың сынған ұшын
Үрлейді желі Арқаның
Бейуақ сайын ызыңдатып.
Топты қарғаның
Сағаттың сырт-сырт соғылған үні
барған сайын зорайып бара жатты.
Терезеден түсіп тұрған шырақтың сәулесі
Буалдыр ғана қараңғылықты
Аулақта ызыңдай соққан желмен
Мен пақырдың
Жел туралы ойлары кезіккен секілді,
Сосын, ойларым оны алып ұшқан секілді,
Күз,
Жапырақтар талықси құлап жатыр,
Жел олармен ойнағанды жақсы көретін,
Ұдайы,
Қарашы, күн де батады,
Ең ыстық,
Ең нұрлы алып жүрек еді ғой ол,
Ішінде аңыз қайнаған,
Іш жақта
Мүлгіп отырған адам,
Сырт жақта
Жапырақтары сарғая бастаған ағаш.
Біз түкке де тұрғысызбыз,
Және,
Біз бәрінен ұлымыз…
Ештеңе де,
Инеліктің қанатынан аспанға көз жіберіп,
Жанарыңның жәннаттан ары бір мекендерге
Емін-еркін ұшып кеткені,
Қамыс шашағына себілген жылымық таңғы бу,
Жоғалтып алмау үшін тізгінін
Өз өзіңді ұстау керек нық белден
Бұйырғанын көреді әрқайсысы
Өмір дәл бір сиырдайын сүт берген.
...Алып қорғанның құлағанын көрдім,
Небары алты жасымда,
Алып тұлғалар жылағанын көрдім,
Бастарын сүйеп ғасырға.
Әже сен бірге жүрсің меніменен
Өліге мен өзіңді телімегем
Ақ кимешек көрген бір кемпір көрсем
Ақ кимешек астынан сені көрем
Алматыда бір ұлың сәлем деді дегейсің,
Сәтін салса құдайым, келем деді дегейсің.
Көңіл-күйін байқатпай, кейде жүрер жол таппай,
Сағыныштың сызығы тереңдеді дегейсің.
Күні жетпей тартылған теңіздер көп,
Өшкен ізді жалғайды тірі іздер көп.
Алаңдайсың өмірдің өткеніне,
қарайлайсың артымнан кім іздер деп.
Қайда кеттің,
қайда кеттің сен ұзақ,
Маған, мүлде, жатқандардың бәрі жат.
Келсейші тез,
Бір жігітке жыр оқыдым ұғымды,
Танысымдай болмаса да бұрынғы.
Жыр тыңдауға зауқы жоғын байқадым,
Есік жаққа қайта-қайта бұрылды.
Адам адам болғалы,
бұл өмірде өлшем көп,
Өмір сүру – арманы,
ойлаған жоқ өлсем деп.
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі