Өзімді іздеп, өзіңізге жолықтым
Өзімді іздеп, өзіңізге жолықтым,
Күнә емес, Күн әлем боп ашылды.
Өлеңімнен тауып алып қорықсын,
Шумағымда шулап өлген ғасырды.
Өзімді іздеп, өзіңізге жолықтым,
Күнә емес, Күн әлем боп ашылды.
Өлеңімнен тауып алып қорықсын,
Шумағымда шулап өлген ғасырды.
Осылай да адам сағынады екен,
Сағынады екен, Тәңірім!
Жылауға себеп табылады екен
Жүрекке жүрмей әмірің.
Жаңартыңдар жүректеріңді ескірген,
Жайнаңдар. Кәдімгідей тулаңдар.
Кем емессіңдер ешкімнен,
Уа,
Жаз әнсіз өтті, үндемеді Күз,
Ұшты да кетті құс-елес.
Естелік емес —бұл дегеніңіз,
Бұл тіпті тәтті түс емес.
Шаншылып көкке ұшқым келеді,
Қалқыған қыран түске енеді.
Елеусіз ғана жүр едім, бейқам,
Беймаза жүрек не дей береді?..
Ешкімге ұқсамаған кем-кетістігімменен,
Ешкімге бұлдамаған жөн-жетістігімменен,
Інгеннің сүтін емген жырларым желіндеді,
(Ойларым ішке симай сыртына тебіндеді),
Ақындықтың шыңына шығу үшін,
Биік шыңға өлең туын тігу үшін.
Сөз байлығы керек-ақ әр ақынға
Арлы істің мол сырын ұғу үшін.
Қара бала, қақың бар,
Қандай кінә тақсаң да,
Самғай алмай ақындар,
Жүрміз кейде ақсаңдап.
Мені Сізге тағы да апармады
жаны майға тәуелді міскін көлік.
Кең сарайдан кем емес шаһардағы
Түрмеңізге асығам түскім келіп...
Сіз осы шыныменен білмейсіз бе,
Кезігіп қала берем бірдей сізге?
Сіз жүретін жерлерде, әлде мені,
Адасып, не ерігіп жүр дейсіз бе?
Махаббат пен сұлулыққа сенгелі
алғаш тапқан сұлуымсың сен менің.
Сенде бірақ тіршілік жоқ, ең абзал
қуыршақсың қиып тіккен қағаздан.
«Мен әлі Даңқты ақын боп ораламын,
Не құримын, біржола жоғаламын».
Со баланың не айтқанын түсіне алмай ,
Қыз тұратын умаждап орамалын.
Мына құрып кеткірдің Айы құрып кетсе екен тезірек,
Күнде құритын жағына.
Күткенім аздай сарыла,
Алды ғой бәрін, алды ғой менен түп-түгел,
Жоқ, күн тұтылған жоқ,
Менің көңілім тұтылды.
Қалай, қайтіп өткіземін бұ түнді?
Ауылым жатыр көшкен үйдің жұртында,
Беу, балалық алғаусыз,
Осы сөзде бір құдірет бар даусыз.
Раушан қыз жылап қалды, обал-ай,
Раушан гүлін ұстап алып аңдаусыз.
Жүзім әлі піскен жоқ,
Жапырағы түскен жоқ,
Жүзім шәрбат ішкем жоқ, маспын бірақ.
Қырық дарбаза құлыбын аштым бір-ақ,
Светқали Нұржанға
Үстірт барсаң, дүзді көр,
Дүз дегенім – қасқа болған біздің ел.
Үстірт деген – оқиғалар керуені,
Мінеки, үт те зу ете қалды бөгелмей,
Алып шаһар тұр жасармай дағы, көнермей
Аяулы күндер көп болушы еді бір кезде,
Аяқталмаған өлеңдей.
Көне Ұрым кентінің қирандысы,
Келмейді, тегі адамның иланғысы,
Жер жұтып бір-ақ түнде жоғалыпты,
Әуелден болмаған соң иманды ісі.
Таң салқындау, ерте шықсам тоңам ба,
Қайтпай қалған жалғыз үйрек тоғанда.
Той боп жатыр. Жаңа кафе уда-шу,
Біздің тойлар өткен ескі орамда.
Шар, шар да бұлт, шар бұлт,
Қабағы түкті хан бұлт,
Таңдарыңды таңға ұрып,
Бара түсіп барлығып,
Көп болды ғой – көрінбеді күн көзі,
Ай да, күн де, жұлдыз да жоқ – бұл не өзі,
Табалап тұр тасбауырлау ағасын,
Табиғаттың дүр кезі.
Зуһра деген жұлдыз бар-ды аспанда,
Зуһра деген бір қыз бар-ды Қашқарда,
Сол екеуі таң қалысты әуелі,
Бала шайыр жырдан жауһар шашқанда.
Әлдеқандай дыбыс кеп қайнар беттен,
Шолпан кеткен, ізінше Айман кеткен.
Біздің ауыл үстінен бұлт көшкен жоқ,
Сіздің ауыл үстінен бұлт көшкен жоқ,
Тамыз келді от құшақ, ыстық ерін,
Бір періште аспаннан түсті керім,
Ұшты менің құстарым бұлттан әрі,
Жусаннан да аласа міскін едім.
Көркем гүл көрсе қонақтай
Көбелек бекер мәз бопты.
Бөгелек қаққан торы аттай,
Бөгелмей өтіп жаз кетті.
Жаңа жыл
Аралаймыз қар басқан бақшаны бiз
Көзiм алды ақ әлем, аппақ дүние,
Ал көңiлде баяғы сап-сары күз.
Мiнеки, үт те зу ете қалды бөгелмей,
Алып шаһар тұр жасармай-дағы, көнермей
Аяулы күндер көп болушы едi бiр кезде
Аяқталмаған өлеңдей.
Несiн қазбаладың,
Өшкем де жоқ, жоқ және маздағаным,
Қателердi жасауға мен жасаған
Бiр кiсiнiң ғұмыры аз, қарағым.
Қаш, қаш бала, қаш бала, қаш, қарағым,
Таста бәрiн.
Бұл пәләден есен-сау құтылудың
Ешкiм әлi тапқан жоқ басқа амалын.
1974 жыл, Алматы
Абай даңғылымен,
Жуынып сәуiрдiң жаңбырымен
Келе жаттық жыр оқып жiгiт пен қыз
- Шаңлатбай Айдана
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі