Өлеңдер жинағы - 576 бет

Қорадағы қасқыр

Абдрахман Асылбек

Қасқыр түнде қой қора деп оңды нақ,
Ит қораға болды тап,
Ондағылар көтерді шу-дабырды.
Сезіп қалып қанда ауыз сотқарды,

Толық оқу

Бөшке

Абдрахман Асылбек

Танысына қолқа сала дос келді,
Үш-ақ күнге бере тұр деп Бөшкеңді.
Досқа деген дос көңілі керек қой,
Егер ақша сұраса, онда әңгіме бөлек қой:

Толық оқу

Бөліс

Абдрахман Асылбек

Ортақ кеңсе, үйлері бар бақшалы,
Саудагерлер әділ істеп жұмысты,
Таудай үйіп ақшаны,
Олжаларын бөлісуге кірісті.

Толық оқу

Иттердің достығы

Абдрахман Асылбек

Асханаға жақын беріп бүйірді,
Барбос, Полкан жатты күнге жылынып.
Күзетуге үйіңді
Болғанымен тиімді,

Толық оқу

Аңдардың апаты

Абдрахман Асылбек

Бір алапат апат қысып аңдарды,
Ормандарды қаптады үн қамыққан:
Айқара есік ашылғандай тамұққа,
Өлім кезді тау мен дала, аңғарды.

Толық оқу

Ақсүйек кеп Ақылгөй

Абдрахман Асылбек

Ақсүйек кеп Ақылгөймен отырды,
Әңгіме айтып не түрлі.
«Айтшы, – деді ол, – көп білетін данасың,
Адамдардың ойын оқи аласың.

Толық оқу

Арыстан мен барыс

Абдрахман Асылбек

Жеткен гәп қой алыстан,
Көп соғысты Барыс пенен Арыстан,
Орман үшін, тұрақ үшін таласып.
Заң жүзіне болсақ көңіл бұратын,

Толық оқу

Құдайсыздар

Абдрахман Асылбек

Ертеректе өтсе керек бір заман,
Бопты халық танымаған Тәңірін,
Қарсы тұрып, тыңдамаған әмірін.
Тентек тобыр тулар ұстап мыңдаған,

Толық оқу

Үш әйелді еркек

Абдрахман Асылбек

Әйтеуір бір күнәкар
Әйелден соң тағы екі әйел алыпты.
Бұл жайында Патша естіп қалыпты
(Қатал Патша қайтіп оны ұнатар?

Толық оқу

Алтын теңге

Абдрахман Асылбек

Білімділік керек пе?
Сөз жоқ, білім пайдалы.
Бірақ, біздер қайдағы
Бай адамды елеп көп,

Толық оқу

Екі көгершін

Абдрахман Асылбек

Ағайынды қос Көгершін боп еді,
Бір-бірінсіз тамақ ішіп-жемеді.
Қайда барса бірге жүріп, бір ұшты,
Қуаныш пен қайғыны да бір құшты.

Толық оқу

Есек

Абдрахман Асылбек

Юпитер кеп, аң, құстарды ап есепке,
Жаралғанда күллі әлем,
Жаралыпты Есек те.
Тап осындай уақытта дүрбелең

Толық оқу

Сарышымшық

Абдрахман Асылбек

Сарышымшық көк теңізге аттанды:
Мақтанды,
Өртеймін деп теңізді,
Естігенге сұмдық болды-ау дегізді.

Толық оқу

Маймылдар

Абдрахман Асылбек

Ақылға сап үйренген іс оңтайлы,
Асар дәйім пайдаға.
Ақылсыз іс қайда да,
Құдай ақы, оңбайды!

Толық оқу

Қасқыр мен қозы

Абдрахман Асылбек

Күшті алдында әлсіз дәйім айыпты,
Ондай істі тарихтан көп көреміз
Бірақ, оны біз жасайды демеңіз:
Ал, мысалға құлақ салшы байыпты.

Толық оқу

Шымшық пен кірпі

Абдрахман Асылбек

Ерте оянып оңаша,
Сары шымшық әнге басып тамаша,
Емес тіпті мақтан үшін қайдағы,
Өзінше бір сайрады!

Толық оқу

Тоғай мен от

Абдрахман Асылбек

Досты жөндеп таңдағын.
Қиянатшыл, кеудесінде болмаса ар,
Ондай жолдас ор қазар.
Қаскүнемнің қаппау үшін қармағын,

Толық оқу

Көктікен гүл

Абдрахман Асылбек

Өсіп тұрған Көктікен гүл құлпырып,
Жарым-жарты солып қалды кенеттен.
Сабағынан салбырап та қылқынып,
Өлетұғын сәтті күтті со беттен.

Толық оқу

Сәуегей

Абдрахман Асылбек

Бір шіркеуде ағаш «Құдай» сақталды;
Болжады ол алыс пенен жақынды,
Кеңес беріп ақылды,
Алтынменен апталды,

Толық оқу

Парнас

Абдрахман Асылбек

Аймақты әркім бөліп-бөліп алыпты,
Құдайларды гректерден қуғанда.
Парнас тауы тиген екен бір жанға,
Ол айдап кеп Есектерді бағыпты.

Толық оқу

Талғампаз қалыңдық

Абдрахман Асылбек

Туған айдай толықсыды бойжеткен;
Күйеу жайлы ой кеткен.
Айыбы сол: менмен еді кесірлі,
Күйеу керек кәдімгідей ақылды,

Толық оқу

Бақа мен өгіз

Абдрахман Асылбек

Шалшық суда көре қалып Өгізді,
Теңескісі келді онымен Бақаның.
Іштар еді негізі,
Ісіп-кепті шығаруға атағын:.

Толық оқу

Қобдиша

Абдрахман Асылбек

Кейде ойлау керек қой,
Еңбек жөні бөлек қой.
Қыбын тапсаң болғаны,
Іс оңалар қолдағы.

Толық оқу

Қарға мен тауық

Абдрахман Асылбек

Смоленск князі
Айласына болып өзі разы,
Тұзақ құрып сан түрлі,
Мәскеуді жау қолына қалдырды.

Толық оқу

Әншілер

Абдрахман Асылбек

Көрші сыйлап көршісін,
Қонақ қылып, ас берді,
Бірақ, ойы басқа еді:
Тыңдатқысы келген біраз әншісін.

Толық оқу

Емен мен шілік

Абдрахман Асылбек

Шілікпенен тілдесті Емен кезі кеп:
«Шындығында Тәңірге жөн налуың, –
Деді ол, – саған Торғай да ауыр сезілер,
Самалға да белгілі елпең қағуың

Толық оқу

Қарға мен түлкі

Абдрахман Асылбек

Әлемге аян таңда бұл:
Өтірікші құйқылжыта мақтайды,
Сөз соңына бір қулығын сақтайды.
Ірімшікті тауып алып Қарға бір,

Толық оқу

Күндемеймін

Абдрахман Асылбек

Мен біреуді қызғанып күндемеймін,
Қанша мықты болса да, піл демеймін.
Пілдің-дағы өзіндік шамасы бар,
Аяз бидей әліңді біл демеймін.

Толық оқу

Менің атым – Абдурахман

Абдрахман Асылбек

Бұл – кітаптан алынған әз есімім,
Алла берген ниетпен несібім.
Бұл ұғымның тарауы бар сан тарау.
Мүмкін емес бәрін бірдей қайталау.

Толық оқу

Ойхой дүние

Абдрахман Асылбек

Ойхой дүние, серуен,
Адам – бір көшкен керуен.
Дүниені тастап қызық біз,
Асамыз өмір белінен.

Толық оқу

Өткінші өмір

Абдрахман Асылбек

Бұл өмірдің қызығын
Көруіндей көрерсің.
Жайқалып бақ жүзімің,
Өнуіндей өнерсің.

Толық оқу

Ақ

Абдрахман Асылбек

Ақ, ақ, ақ,
Қанатыңды қақ!
Ақ, ақ, ақ,
Аққа Құдай жақ!

Толық оқу

Бұл дүние

Абдрахман Асылбек

Бұл дүние түзіледі мұнардан,
Мұнар деген бұлдыраған мың арман.
Ере келе, көре-көре аңдайсың,
Алдауменен, арбауменен құрылған.

Толық оқу