Атырауды аңсау
Кең шалбар шақтар түсіме менің жиі еніп,
Өзіме өзім ете алмай жүрмін иелік.
Гитара тартын жүрген кездерді ойлаймын,
Қалғып тұрғанда автоматыма сүйеніп.
Кең шалбар шақтар түсіме менің жиі еніп,
Өзіме өзім ете алмай жүрмін иелік.
Гитара тартын жүрген кездерді ойлаймын,
Қалғып тұрғанда автоматыма сүйеніп.
Табиғат беріп қойған күз хабарын,
мен сені күзден дағы қызғанамын.
Әйтсе де сезбейсің-ау өзіңді ойлап,
Бұлқынып жүрегімнің сыздағанын.
Жалауы болған жанымның,
Сағындым, бәрін сағындым.
Самала желге жон төсеп,
Жатыр ма екен Нарын құм.
Жапырақтар...,
Желге ұшқан жапырақтар,
Сағынышты солдаттың хатын ап бар.
Мәрт табиғат білдіріп күз келгенін,
Жыр мұхитында желбіреп желкені желмен,
Тоқайластырған елжіреп ертеңін елмен.
Еркелеп жүріп елінің тентегіне ерген,
Шайырлар қанша шарапқа өртеніп өлген.
Ол ақынды көрге бір-ақ тепкенбіз,
Ол ақынсыз өтіп жатыр көктем, күз...
Келді менің енді өзіңді бір көргім,
Сен кім едің, Марат тастап кеткен қыз?!
Тағы да қаламыма сайтан сарып,
Бір өлең жаза алмадым сойқан салып.
Жеріген төсегінен жезөкшедей,
Келмеді бүгін тағы сайқал шабыт.
Әзелден біздің бабамыз қазақ болған-ау, сірә, қыр кезбе,
Даланың төсін қоныстай берген тайпалар кезіп жылда өзге.
Дендерім менің, кең жерім менің, көлдерім, қырат-белдерім.
Асан Қайғы атам өтіпті ...
Құлағымда құс әні қалып,
Тереземнен кепкенде қырау.
Қуанышын құшағына алып,
Келіп қапты көктем де мынау.
Жанарыңда мұнар мұң бар,
Со бір мұң,
Кіреукесін көтертпейді-ау көңілдің.
Бұйра шашың бұлт ішінде желбіреп,
Қазақ едім дегенше, құсалықпын десеңші,
Тұзағына талайдың тұсалыппын десеңші.
Сәкен, Ілияс, Бейімбет - үш арысты бір түнде,
Арамыздан ап кеткен "Үш әріппін" десеңші.
Атам айтты: "Ұлым ел қорғаса", - деп,
Әкем айтты: "Сұм соғыс болмаса" - деп.
Мен айттым: "Коммунизм орнаса" - деп,
Ұлым айтты: "Бәрі де далбаса" - деп.
Не құдайға сенбейсің,
Не былайға сенбейсің.
"Ханға" тағы сенбейсің,
Заңға тағы сенбейсің.
Жалғыз ұлды, боп кеткен астаналық,
Күте-күте барады, шаш та ағарып.
Күйбең тірлік кешеді кемпір мен шал,
Қазақы үйді баяғы баспана ғып.
Мен - қазақпын, жүре алмайтын
Шаттанбаса, күлмесе.
Мен - қазақпын,
Ішкен асын тастай салар жыр десе.
Өзіңді іздеп шарқ ұрғалы ұлы өлең,
Саған қарай талпынғалы мына мен.
Өмір енді емін-еркін кеудемде,
Тебіренді жүрегімде жыр-әлем.
Көтеруге ел сенімі мол жүкті,
Ұғындыңба азаматтық міндетті.
Болашаққа қандай жолды таңдадың,
Шырақ қылып кеудеңдегі жүректі,
А, Құдай!
Аңсатып берген азаттығымды сақта,
Ата –бабанан қалған қазақтығымды сақта.
Қайта оралған Науырызымды сақта!
Оны ұғады ақын жанын түсінген,
Жүректегі ыстық әннің күшімен.
Сүйді байтақ шексіз-шетсіз даласын,
Шығармастан әрбір қырын есінен.
Кең әлемге қазағымды танытқан,
Дара туған тума талант жарық таң.
Шуақ төгіп адамзатқа ой салып,
Сөз маржанын дариядай ағылтқан.
Бөлек біткен жаратылыс күмбезі,
Ақындардың ақыны еді ол өзі.
Сыймай кетті кең дүние тар болып,
Әділетсіздікке шоқтай жанып өзегі.
Арқалаған сан алғысын талайдың,
Сізді көрсек елестейді арай күн.
Атақ-даңқың гүрілдеген теңіздей,
Марқасқасы кіші жүзде Адайдың!
Жүзе біліп ағысы мол тереңді,
Қазақ қызы мойындатқан әлемді.
Ой салады еріксізден жаныңа,
Пейілі оның айтшы неткен кең еді.
Адалдықпен егіз туып өскендей,
Дүние құмар тойынғандарға дес бермей.
Мұнайлы Өзен қан жұтқанда қайғыдан,
Қолдың ұшын ұсындың сен сескенбей.
Дақ түсірмей киелі ата - салтына,
Дем біткенше қызмет қылып халқыңа,
Ерліктердің жасап бердің ғажабын,
Қайталанбас болмысы кең нар тұлға!
Қасиеттің жаққан сансыз шырағын,
Кеудең сенің күмбірлеген жыр ағын.
Жараланса ақын жаным, жан аға,
Ішем сенен сұлулықтың бұлағын.
Қайран Шаке! Алатаудай асқағым,
Бүгін менің биіктеді-ау аспаным,
Өз атыңа халқың берген көшеде,
Даналықтың көргендеймін бастауын.
От кеудеңді тербеп нәзік сырлы ағын,
Теңіздердей буырқанып тынбадың.
Прометейдей шырақ тасып еліңе,
Азияда шалықтады жыр әнің!
Көз алартып айнымай иіс сасықтан,
Туған елді бөлшектеуге асыққан.
Қарсы тұрып Хрущевтей есерге,
Қайран ақын жаратылыған намыстан.
Тірліктің ұлан байтақ әлемінде,
Ой тастап ақыл ойдың тереңіне.
Шындықты шырқай біліп өр дауыспен,
Тебірентіп бас идірген өнеріне.
Туған елге жарық төгіп тұратын,
Дүниеден өтті бүгін ұлы ақын.
Жанарында үйірілген тамшы жас,
Соңғы өлеңі сезім болса ұғатын.
Жырларында нажағайдың жарқылы,
Жүрегінде Отанының отты үні.
Сезімінде кең даламның ақ гүлі.
Рухында өр Алтайдың шыңдары,
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі