Арал жағасында
Келіп едім Аралға — теңізім жоқ, теңізім,
Қалай берген қарт Хазар жалмауызға егізін ...
Көрінер деп бір белгі — күн салып кеп қарасам,
Бұғып жатқан диюдай бас көтерді қара шаң.
Келіп едім Аралға — теңізім жоқ, теңізім,
Қалай берген қарт Хазар жалмауызға егізін ...
Көрінер деп бір белгі — күн салып кеп қарасам,
Бұғып жатқан диюдай бас көтерді қара шаң.
Түседі еске — шерлі өткен күн,
Желтоқсанның ызғырығы;
Білегінде жендеттердің
Оратылған қыз бұрымы!..
Біз ешкімді деп бөлмедік:
"Жат жерлік." —
Жат жерлікке пана бердік, тақ бердік;
Жат жерлікке қала бердік, ат бердік;
Күннің нұры төгілмеген түс қалмай,
Қыс қыңсылап жылап кетті мыстандай.
Ағаштардың тілі шығып әп - сәтте,
Сайрап берді жапырақтар құс таңдай.
Кәр тікті тағы бұл "құдай",
Жегенің таяқ жендеттен.
Адал, ақ менің, жұртым - ай,
Қара бақ едің сен неткен?!
Жер астынан жік шығып,
қос құлағы тік шығып
Кеткендей боп, о тоба, қалғаным бар тіксініп .
Көп қабатты жаңа үйлер —
Түн күркіреп, жалт ойнап тұр аспанда,
Есірік жел емінеді жас талға.
Ойналғандай түрлі-түсті музыка —
Бүкіл ғалам бір әуенге басқанда.
"... Тұйғын емен айдындағы қуды ілген,
Сиремеуге тиіс — шулы, нулы іргем.
Бар ғаламның Жарастығын жырлаймын,
Әділетті қорғау үшін тудым мен!
Дала. Теңіз ...
Бір-бірінен құт дарып,
Бірін бірі жатыр шөлден құтқарып.
Дала - ананың алақаны ұсынған
От - жұлдызы тамған аспан айшықты,
Шоқ - сезімді лап еткізді тұтатып. —
Төбешіктің дәл үстінен ай шықты,
Бөбешіктен шыққандай - ақ сүт атып ...
Бұлт бір шайыр — сақал - шашы киіздей,
Жер - дәптерге үңіледі ол жиі үзбей.
Жарты ай анау,
Сол шайырдың қолында
Құмыр бұлбұл гүлді жырлап бақтағы,
Көмекейін күміспенен қақтады.
Әнге айналды ғұншагүлдің — әппағы,
Гүл қауызы — ғашықтардың қақпаны.
... Теңізі анау — ақбайыл, тауы мына,
Жатырқамай қарайды қауымыңа.
Ит - құсты да талғамай,
Маңғыстауым
Керек бүгін бұлардың аттануы,
Малды ауылға жеткізбек қаптағыны.
... Бұлт - көпшікті алмас - күн тіліп кетіп,
Бұрқырайды үсті-үстін ақ мамығы.
Айдыныңды қай сойқан ойран еткен? —
Үйректер жүр маңыңда майға бөккен.
Жалғыз қалған жағада,
Мұңдық аққу,
Ақын:
— Безбүйрек тас айналаң,
Жатаған құз,
Құз деп мұны несіне атағанбыз?!
Күн қызылы семіп, нұры жаңа өшті,
Жетіқарақшы көрінеді көмескі.
Түн тілінде тілдеседі менімен
Маңғыстауым — әрі жаңа, әрі ескі.
Таңдап тауып бір туманы —
Жиналып ап жер - көктегі;
Жыр желкесін қырқуда әлі —
Поэзия жендеттері!
Самсатып далам өр-биіктерін,
Тұла бойымнан тер құйып менің —
Тұлпарға мініп қуғанмын талай
Қиян даланың кер киіктерін.
Оралып шалғайыңа күйіп-жанып,
Сөз тыңдап отырушы ем иім қанып...
Серпілген қабақтарың енді менің
Кетпейді қиялымды қиырға алып...
— Сияқты жарқылдаушы ең ай жаңасы,
Тап келді ит кәрілік қайдан, осы...
Тозаңы жолдарыңның жұғып қалған
Басыңды жуып алшы, ай, нағашы!
Кірпігі гүлдің төккендей
Мөлт етіп тамды бейқам шық..
Жап-жаңа жүріп өткендей
Аягөз ару — Ай-Таңсық.
Аңсаушы ем бір кез таңды арай,
Шайқаса мені көп түнгі ой...
Сағынып көрген, қарғам-ай,
Сағымға сіңіп кеттің ғой.
Жел жылап, үріп құрғақ қар,
Аяздың тісі шықырлап —
Кілең бір зәрлі ырғақтар
Барады менің құтымды ап.
Шырайлы сезім жанымды менің жұпар-жарық қып
Көлбесе түтін Бақытқа мені қарық қып,
Шапанын желпіп шығатын көкем төбеге.
...Бақилық бүгін...
Күннен шуақ жұқтырмай, айдан арай,
Тұр екенсің тұнжырап, қайран Абай.
Сап бастың ғой Еңсемді өрекпіген,
Жел өксіген құзында, Найзағара-ай!
Бебеуледің, жүрегім, неден менің?
Неден менің, жанарым, төмендедің? —
Құбыламның бетке алып желең желін,
Қырға қарай қылаңмен желер ме едім!
Жанымда жан ұқпайтын бір сырым бар,
Шыға алмай тар кеудеден тұншығуда.
Кезегін күтемін деп көптен бері,
Көзінің мұң-шығында күн сынуда.
- Дарина Серіққызы
- Дарина Серіққызы
- Дарина Серіққызы
- Омархан Айнұр
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі