Өлеңдер жинағы - 752 бет

Әжелер

Әбділдә Тәжібаев

Кірді түн үйге есіктен
Жамылып қара желегін,
Тербете берді бесікті
Әженің айтып өлеңін.

Толық оқу

Жасасын

Әбділдә Тәжібаев

Тілеуші ем - ұлымның, қызымның өскенін,
Көрмесем деуші едім бірінің өшкенін.
Бірақ мен көзіммен көрем деп сенбеуші ем
Үйімнен үй шығып, енші алып көшкенін.

Толық оқу

Тұрмын мен құшақтап

Әбділдә Тәжібаев

Айқайлап немерем дүниеге келгенде:
– Мен? - деді ол, - иесі бұл жарық ғаламның,
Ризамыз, боташым, біз сені көргенге,
Жасасын, ұрпағы шаршаған адамның!

Толық оқу

Қызығам ба, қызғанам ба

Әбділдә Тәжібаев

Қызығам ба, қызғанам ба білмеймін,
Суретшіні кейде ішімнен күндеймін.
Мен жатқанда көлегейлі күңгіртте,
Ол жүріпті бөктерінде күнгейдің

Толық оқу

Тауда

Әбділдә Тәжібаев

Ішінде ақ қардай, аққудай шатырды
Жастанып тауды мен, қиялда жатырмын,
Тіл қатпас тасқа да,
Мұң шақпас мұзға да,

Толық оқу

Ағаға жастың ақылы

Әбділдә Тәжібаев

Балдырған - жас жігіт
Келіп тұр алдыма,
Нәп-нәзік, жұп-жұқа, шырайлы,
Маған ол мейріммен бір қарап алды да.

Толық оқу

Мен

Әбділдә Тәжібаев

Мен сырымды көргем жоқ бүркеп бұлтқа,
Күн сияқты айқынмын барлық жұртқа.
Жүрегім де соғады ұрланбастан!
Өмір сүріп келемін пұлданбастан.

Толық оқу

Мақтаймын өмірді

Әбділдә Тәжібаев

Сүйемін мәңгілік серпінін өмірдің,
Сарқылмас жігерін сілтемпаз көңілдің,
Мақташы, өлеңім, қазақтың тілімен
Қазақтың мөп-мөлдір мүбарак жырымен

Толық оқу

Қайратқа

Әбділдә Тәжібаев

«Қайратым» деп мен жүрмін,
Қайрат қылмай сен жүрсің.
Ұтып қайтар деп жүрмін,
Сен ұтылып кеп жүрсің.

Толық оқу

Қой, жігіт

Әбділдә Тәжібаев

Жігітім, туғанда еркек боп
Қуанған шешең де, әкең де.
Бір саған мың бақыт бермек боп
Шыңдардың атын да әперген.

Толық оқу

Күшік

Әбділдә Тәжібаев

Күшігім еркелей білетін,
Кейде ол шәуілдеп үретін.
Жата қап аяғын көтерсе
Көргендер еріксіз күлетін.

Толық оқу

Бір қарияға

Әбділдә Тәжібаев

Қария, досым едің сенетұғын,
Шерленсең сырласуға келетұғын.
Алдыңда ағатайлап мен тұрушы ем,
Жанын да жалтақтамай беретұғын.

Толық оқу

Бір сыншыға

Әбділдә Тәжібаев

Оқимын да жазғаныңды қорқамын,
Бұл не қылған мүсәпір деп аяймын.
Айнымады - ау баяғы бір жортағың,
Танымайсың таңбасын да бояудың.

Толық оқу

Қиын екен

Әбділдә Тәжібаев

Адамдық алған қымбат сыйың екен,
Бұзуға оны сайтандық үйір екен.
Туған кезгі дүниеге пәк шағыңды
Аман сақтау, апырым-ау қиын екен.

Толық оқу

Қыз бен күйші

Әбділдә Тәжібаев

Көрген бір айналып қарардай,
Сұлу қыз қылықты ерке еді
Талайлар маңына бара алмай,
Көбінің жанын ол өртеді.

Толық оқу

Өсектің күші туралы

Әбділдә Тәжібаев

Қадірсіздің өсегі шаң сияқты,
Бір сілкінсең қалмайтын.
Қадірлінің өсегі заң сияқты,
Жалған десең нанбайтын.

Толық оқу

Өсу мен өшу

Әбділдә Тәжібаев

Әркім-ақ дәмелі өсуден,
Қорқады мезгілсіз өшуден.
Жүреді қанатты құсымсып,
Бұтақтан бұтаққа көшумен.

Толық оқу

Кеңесу

Әбділдә Тәжібаев

Сақалыма, шашыма қарайды да,
Білгірсымақ ағаға санайды да,
Ақыл сұрар жас жігіт, білмеймін мен.
Қолайсыз ба айтарым, қолайлы ма

Толық оқу

Кімді сүйем

Әбділдә Тәжібаев

Сүймеймін сұйықтарды кердеңдеген,
Өзіне өзге жұртты тең көрмеген.
Жүрсе де сымбаттымсып, қымбаттымсып,
Есітемін ішкі айқайын «Мен! Мен!» деген.

Толық оқу

Абайға еліктеп

Әбділдә Тәжібаев

Жетсек те жана дүниеге
Еліміз алған азаттық
Қолменен асар еттей-ақ,
Өзгерер емес қазақтық.

Толық оқу

Уақытқа

Әбділдә Тәжібаев

Көзімді алдың от боп жанған, маздаған,
Сөзімді алдың адам жанын қозғаған.
Үнімді алдың жоқтарды іздеп боздаған,
Өңімді алдың бүлдіршіндей тозбаған.

Толық оқу

Кеше, бүгін, ертең

Әбділдә Тәжібаев

Кеше ғана бала едім тәй-тәйлаған,
Көлеңкеммен жарысып айқайлаған.
Ұшқан құстың қанатын сұраушы едім
Өз тілімде, үлкенше айта алмаған.

Толық оқу

Өзім туралы

Әбділдә Тәжібаев

Атаққа мен алданбадым,
Ақшаға да жалданбадым.
Қарным тойса паңданбадым,
Қарным ашса қорланбадым.

Толық оқу

Желік

Әбділдә Тәжібаев

Жел айдайды желкенді,
Жел айдайды қаңбақты.
Сықырлатып сеңдерді
Бұрқыратар шаңдақты.

Толық оқу

Ойланшы

Әбділдә Тәжібаев

Күнді сүйем дейміз ғой жаурағанда,
Жаңбырға да ынтықпыз жаумағанда.
Күннен безіп қызынсақ құбыламыз,
Жаңбыр жауды - ақ зонтикке тығыламыз.

Толық оқу

Сұрақ пен жауап

Әбділдә Тәжібаев

– Тындырмапсың, тындырмапты достарың
Сонша алыстан ұзақ жасап келгенде,
Қайда, кәне бұл өмірге қосқаның,
Әлде мезгіл жаназасыз көмген бе?

Толық оқу

Бар екем

Әбділдә Тәжібаев

Апырым-ау, жоқ па, бармын ба,
Соға ма, жоқ па жүрегім?
Жоқ әлде тас боп қалдым ба,
Осы мен, достар, кім едім?

Толық оқу

Ол және мен

Әбділдә Тәжібаев

– Сен емес,- деді Ол маған,
– Мен емес,- дедім, иілдім.
– Иеңмін,- деді Ол маған,
– Нем сен,- дедім сиындым.

Толық оқу

Төтелер туралы

Әбділдә Тәжібаев

Төтелер көп қой, төтелер
Тікелей тартып жетелер.
Тозбасын десең табаның,
Төтемен тарт та кете бер.

Толық оқу

Өлді-тынды

Әбділдә Тәжібаев

Жұлқынып шықты да жігітім,
Ашты кеп дүниенің есігін.
Сөнбестей көрді де үмітін,
Естіртті ол әлемге шешімін:

Толық оқу

Ана

Әбділдә Тәжібаев

Жап-жас еді жарынан жесір қалғанда,
Одан ауыр күйік бар ма екен жалғанда.
Алған еді майданның қара қағазын
Жиырма үшке жасы жап-жаңа ғана толғанда.

Толық оқу

Дос ерлігі туралы

Әбділдә Тәжібаев

Мен сені не үшін дос деймін,
Өзіңнен өзгеге көшпеймін?
Жетерлік сенің де кемдігің,
Ұнайды әйтсе де ерлігің.

Толық оқу

Солдат сөйлейді

Әбділдә Тәжібаев

– Мен Терешков Владимир - солдатпын,
Еленаның өлді атанған ерімін.
Мен балта өтпес еменмін жапырақты
Жайсаң орман - қайсар орыс жерінің.

Толық оқу

Өткеннен

Әбділдә Тәжібаев

Қойшы деп сөз бастасам кеңескелі,
Көремін алыстағы белестерді.
Керемін қисық таяқ күйкі шалмен
Сағымда сарғылт тартқан елестерді.

Толық оқу