Мақпал шер
Мақпал шер Мақпал Жұмабай
Біздің жұртта бар еді бір даралық,
Қазақтардың жаны мәңгі – далалық.
Дала иісін ұмытқанда – ұрындық,
Мақпал шер Мақпал Жұмабай
Біздің жұртта бар еді бір даралық,
Қазақтардың жаны мәңгі – далалық.
Дала иісін ұмытқанда – ұрындық,
Ұйқысыздық Мақпал Жұмабай
Көзімді жұмсам...
Мөлт-мөлт етіп жанары
Маған қарап тұрар Жылдар жаралы
Қара жәшік Мақпал Жұмабай
Кірпігіме ілінген күннің бәрін өзіңе.
Көкіректі кернеген мұңның бәрін өзіңе.
О, алыстан мұнартқан шыңның бәрін өзіңе.
Ақ кеме күткен жолаушы
Мақпал Жұмабай
Өрт болып кеудем...
Жанымда мың күйік бардай.
Сәулелі шеңбер дірілі
Поэма Тоқтарәлі Таңжарық
Іңір қараңғылығында есік алдында отырған екеу.
Мүлгу мен аңырудың арасындағы соқпаққа үңілген екеу.
Алматы метросы. Жалғыздық
Тоқтарәлі Таңжарық
Дүние-ай, табармысың жанға тыным,
Аялдап, дамыл тапқан бар ма күнің?
Алдарқатып көңілді күн күледі,
Сүйрелейді тереңге мұң түнегі.
Аярлығын көргенде дүниенің,
Гүлманат Әуелхан
Беу, Алматым
Гүлманат Әуелхан
Бар сырын жүрегіне құндақтаған,
Өзіңді жатқан сынды жырлап ғалам.
Ақындардың қаласы
Бауыржан Жақып
Алматым менің, Алматым,
Кеудемде жанған отым сен.
Гау МЫҢ (Қытай ақыны)
Нұрмұхан Жанұзақұлы
Абайға арнау
Сейілер қашан қайғыңыз?!
Біздің көктем
Нұрмұхан Жанұзақұлы
Көктем келді, көк шықты,
Көкпеңбек боп шөп шықты.
Атаның ақылы
Нұрмұхан Жанұзақұлы
Көтеріп жүр басыңды,
Ризығың шашылды.
Алматыма айтарым
Нұрмұхан Жанұзақұлы
Ата қалам алматым, аңсап жүріп мен келдім,
Еркіндікке, елдікке, жансап жүріп мен келдім.
Қасқабұлақ Нұрмұхан Жанұзақұлы
Айналдым қасиетіңнен қасқабұлақ,
Ағасың тасты тесіп, тастан құлап.
Абай мен Әуезовке сусын болған,
Халық керек
Нұрмұхан Жанұзақұлы
Халық керек ағайын, халық керек,
Халық деген – саялы алып терек.
Жастарға айтқан жан сырым
Нұрмұхан Жанұзақұлы
Көтерілген күнімсің,
Жаңа ашылған гүлімсің.
Ағаның ақылы
Ақылбек Шаяхмет
Ие болсаң жақсы атқа,
Жетем десең мақсатқа,
Еңбекпен бол жолдас!
Ақылбек Шаяхмет
Болсаң сөзді ұғар,
Білгін! Ұғын! Үйрен!
Бол елге тілектес!
Ақылбек Шаяхмет
Барға ырза бол!
бата, тілек, балаларға арналған
Менің атам
Ақылбек Шаяхмет
Мейірманды жүрегі,
Атамды ел біледі.
Шағып едім
Ақылбек Шаяхмет
Шағып едім жаңғақты,
Іште дәні қалмапты.
Адамба, заманба әлде өзгерген,
Адам мына жамандықты көздеген.
Заман болса өзгеріссіз сол қалпы
Заман емес, адам екен өзгерген.
Ауылға келдім, қайдасың туыс, бауырлар,
Күтеді мені өзенің, көлің, тауың бар
Қаладан сонау қуалап келіп ауылға
Төбемнен төніп төгіліп кетсін жауындар
Неге жасыл?
Ақылбек Шаяхмет
«Қарағайлар қыс күнінде, –
Дейсің, – неге жап-жасыл?»
Тез солады
Ақылбек Шаяхмет
Гүл үйімде әлі тұр,
Бірнеше күн солмайды.
Құрт түспейді
Ақылбек Шаяхмет
Жария қыл бар жұртқа,
Жақсы көрген бар бала.
Қоңыр аю мен ақ аю
Ақылбек Шаяхмет
Суреттері тартымды.
Қоңып аю, ақ аюдың,
Көбелек және гүл
Ақылбек Шаяхмет
Көбелекке бұл маңда,
Ұқсас гүл көп, не керек.
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі