Өлеңдер жинағы - 99 бет

Қалам

Ұлықбек Есдәулетов

Қаладағы ағам
Сыйға тартты маған:
«Жақсы оқып, жаз!» – деп,
Кіп-кішкентай қалам.

Толық оқу

Он досым

Серікбай Оспанов

Оң қолымда, санашы,
Төрт саусақ пен бір бармақ.
Сол қолыма қарашы,
Төрт саусақ пен тұр бармақ.

Толық оқу

Көмек

Серікбай Оспанов

Кейде анам асығып:
«Керек – дейді – көмегің!»
Жатса үй егер шашылып,
Тез-тез жинап беремін.

Толық оқу

Тілалғыш

Серікбай Оспанов

Жұмсап еді, барып ем,
Атадан алдым бір алғыс.
Отынға ағаш жарып ем,
Апамнан алдым бір алғыс.

Толық оқу

Ұя

Серікбай Оспанов

Жазда пана етеді
Салып қыран ұясын.
Қырандардың мекені
Білесің тау қиясын.

Толық оқу

Эгоист

Серікбай Оспанов

Ісіне оның таңғаласың,
Ойламайды ата-анасын.
Тек қана «өзім-өзім» дейді,
Басқаларды көзге ілмейді.

Толық оқу

Ізетті

Серікбай Оспанов

«Мен-мен!» демей, «Біз» десе,
Үлкендерге «Сіз» десе,
Ізетті боп
Өзі де

Толық оқу

Ынталы

Серікбай Оспанов

Әли ағаш бұтады,
Бұтақ іздеп жүр тағы.
Жақсы оқиды сабақты,
Қай іске де ынталы.

Толық оқу

Щетка

Серікбай Оспанов

Тіс щеткасын тастады,
Тісі ауырып қақсады.
Деп «Ауруы қинады», –
Әли інісі Әдиге

Толық оқу

Ақ әжем

Бауыржан Жақып

Ақ бесігін тербеткен,
Мейіріміне шөлдеткен,
Бесік жырын төгілтіп,
Әлдилеген, әндеткен.

Толық оқу

Анажан!

Абдилов Серик Ашимович

Елге барсам, елге барсам анам жоқ,
Сұрайын десем үй ішінде адам көп
Мені тастап кеткеніңбе жұмаққа?
Мен үшін сен, тірісің сен бірақта!

Толық оқу

Қара қой

munaytpunk

Алдайын ба?
Бойымдағыны ақтайын ба?
Сығараңдаған сығайынан
шұрайының шала шарына шаба —

Толық оқу

Қалжа

munaytpunk

Жеңге кенжесі кеміртей,
Мал мойның, жанды бұла —
Асы қоздамар кебе жала,
Шақа аңса, бала жыла.

Толық оқу

Мипалау

munaytpunk

Аймалаған ортам күрсілдегені —
жүрмін кешегісі тимегендей мені.
Арсы-күрсі бетім алғанда есті,
қайтем білмесем сен езілместі?

Толық оқу

Үшінші суайт

Көмек Ыбрайұлы

Шоқпар қып құс жілігін,
Шыққам жаудан шеткері.
Аяқтағы шұлығым
Тулап, жығып кеткені.

Толық оқу

Екінші суайт

Көмек Ыбрайұлы

Қыста жерден гүл тердім,
Айдан түсіп шанамен.
Отын үшін мың бөлдім,
Бір өзенді арамен.

Толық оқу

Бірінші суайт

Көмек Ыбрайұлы

Тыңдады бар жұрт таңданып,
Түсімде айтқан сөзімді.
Тал түсте мен шам жағып,
Зорға таптым өзімді.

Толық оқу

Си

Көмек Ыбрайұлы

Есімім «си» қарашы,
Сызық бойы тұрағым.
«До» мен «до»-ның арасын,
Толықтырып тұрамын.

Толық оқу

Ля

Көмек Ыбрайұлы

Сан жыр-күйге сән бердім,
Бойымда күш, тола ағын.
Көбінесе әндердің,
Қайырмасы боламын.

Толық оқу

Соль

Көмек Ыбрайұлы

Айтсаң дағы қыр әнін,
Созылмаймын өлшемсіз.
Домбыраның бұрауын,
Түсіріп көр, «соль»-сіз.

Толық оқу

Фа

Көмек Ыбрайұлы

Түсте, кеште, таңымда
Тұрсын деймін көкте Ай, Күн.
Екі жағым – қабырға,
Дәліздегі доптаймын.

Толық оқу

Ми

Көмек Ыбрайұлы

Еріп жолдас – жорама.
Жастай әуен, күй кештім.
Мисыз адам бола ма,
Ұмытпайды «ми–ді» ешкім.

Толық оқу

Ре

Көмек Ыбрайұлы

Мені «күнім», «Айым» де
Жұртқа мәлім ұнарым.
Сап бойынша дәйім де,
Екінші боп тұрамын.

Толық оқу

До

Көмек Ыбрайұлы

Ноталардың басымын,
Оқшау тұрам бәрінен.
Алшы тұрған асығым,
Саз – әуеннің мәні – мен

Толық оқу

Шар

Көмек Ыбрайұлы

Исабектің Жұбаны,
Әжесінен сұрады.
Шар айқайлап кете ме
Аузын неге буады?

Толық оқу

Бірқазан

Көмек Ыбрайұлы

Тұмсығын көр түйреген,
Қарадым мен нақ барлай.
Бейне ұзын инемен,
Балықты егіп жатқандай!

Толық оқу

Зымыран

Көмек Ыбрайұлы

Тұрып алып қырынан,
(Көп – ау мұның азабы?!)
Ұясы үшін зымыран
Бір құлаш ін қазады.

Толық оқу