Лев Толстой: жұрт, сабыр, есту, нақыл, афоризм туралы айтқаны

Адамның басшысы - ақыл, шолушысы - ой, жетекшісі - талап, қорғаушысы - сабыр, сынаушысы - халық, таусылмайтыны - арман, ең қымбаттысы - ар сақтау, бәрінен ардақтысы - өмір сүру, соның ішінде ең тәттісі - сыйластық.

— Төле би Әлібекұлы

ақыл, ой

Ұлттың сақталуына да, жоғалуына да себеп болатын нәрсенің ең қуаттысы – тіл. Сөзі жоғалған жұрттың өзі де жоғалады, өз ұлтына басқа жұртты қосамын дегендер әуелі сол жұрттың тілін аздыруға тырысады.

— Ахмет Байтұрсынұлы

тіл, ұлт

Ақыл — адам көрігі, ақылдың сабыр серігі.

— Мұхтар Әуезов

ақыл, адам

Балам деген жұрт болмаса – жұртым дейтін бала қайдан шықсын!

— Ахмет Байтұрсынұлы

жұрт, бала

Мен өлсем де өлемін жөнімменен, Тәннен басқа немді алар өлім менен?! Өлген күні апарып тығары – гөр, Мен жоқ болам көміліп тәнімменен. Тән көмілер, көмілмес еткем ісім, Ойлайтындар мен емес бір күнгісін. Жұрт ұқпаса ұқпасын жабықпаймын, Ел бүгіншіл, менікі ертең үшін.

— Ахмет Байтұрсынұлы

өлім, жұрт

Сабыр деген - әр іске шыдамдылық, Қатты керек адамға бұл бір қылық. Қолы жетпей талмай талап ізденеді, Осыдан кеп шығады адамшылық.

— Шәкәрім Құдайбердіұлы

сабыр, шыдамдылық

Ханнан тақыт таярда - қараша жұртпен хас болар, Байдан бақыт таярда — дәулетіне мас болар. Кәріден абырой таярда — аңдығаны ас болар, Жетесіз туған жігіттер — жиырма бесте жас болар.

— Шал Құлекеұлы

адам, өмір

Тіл — жұрттың жаны. Тілінен айырылған жұрт — жойылған жұрт.

— Халел Досмұхамедұлы

тіл, жұрт