Мағжан Жұмабаев: өлім, күй, жан, нақыл, афоризм туралы айтқаны

Өлейін деп өлмейді өлерлік жан.

— Абай Құнанбайұлы

өлім, нақыл

Мен өлсем де өлемін жөнімменен, Тәннен басқа немді алар өлім менен?! Өлген күні апарып тығары – гөр, Мен жоқ болам көміліп тәнімменен. Тән көмілер, көмілмес еткем ісім, Ойлайтындар мен емес бір күнгісін. Жұрт ұқпаса ұқпасын жабықпаймын, Ел бүгіншіл, менікі ертең үшін.

— Ахмет Байтұрсынұлы

өлім, жұрт

Өлгендер қайтып келмейді, Шыққан жан қайтып енбейді.

— Қорқыт ата

өлім, жан

Бұл өмірдің қызығы махаббатпен, Көрге кірсең үлгілі жақсы атақпен. Арттағыға сөзің мен ісің қалса, Өлсең де өлмегенге боласың тең.

— Абай Құнанбайұлы

өмір, махаббат

Өмірім халқымдікі, өлімім ғана өзімдікі.

— Әйтеке би

Өмір, халық

Асқар таудың өлгені — басын мұнар шалғаны, Көктегі бұлттың өлгені — аса алмай таудан қалғаны. Ай мен күннің өлгені — еңкейіп барып батқаны, Айдын шалқар өлгені — мұз болып тастай қатқаны. Қара жердің өлгені — қар астында қалғаны, Өлмегенде не өлмейді — ғалымның xаты өлмейді.

— Бұқар жырау

өлім, хат

Өмірім — өзгенікі, өзімдікі — өлім ғана.

— Әйтеке би

өмір, өлім

Әнге әуес, күйге құмар бала жаны сұлу, өмірге ғашық болып келеді.

— Мұхтар Әуезов

ән, күй