Айша апай – жүрегімде мәңгі сақталған ұстаз

Адам өмірінде ерекше із қалдыратын, жүрегіңе мәңгілік жылылық сыйлайтын адамдар болады. Олар тек білім беріп қана қоймай, жүрек пен жанға жол тауып, болашаққа бағыт береді. Мен үшін сондай асыл адамдардың бірі – менің сынып жетекшім, қазақ тілі мен әдебиеті пәнінің мұғалімі Айша апай. Оның әрбір сөзі, әрбір ісі бізге үлгі болды, бізді тәрбиелеп, жан дүниемізді байытты.

Мен 5-сыныпқа келгенде Айша апаймен алғаш таныстым. Сол күннен бастап 10-сыныпқа дейін ол біздің сынып жетекшіміз болды. Біз Шымкент облысы, Шардара қаласындағы Н.К. Крупская атындағы мектепте оқыдық. Сол жылдар – балалық пен жасөспірімдік арасындағы маңызды кезең еді, өмірге көзқарасымыз қалыптасып, достық пен ынтымақты түсінетін уақыт. Айша апай біз үшін жай ғана мұғалім емес, жанашыр тәрбиеші, ақылшы, кейде анамыздай қамқор жанға айналды. Оның сыныпқа кірген сәті біз үшін күннің нұры сияқты еді, ал даусы мейірім мен жылының шуағын төгетіндей.

Қыс мезгілінде сыныпқа кіргенде терезеден ақ қардың жыпылықтап түсетінін сезетінбіз. Қар жауған кезде мектеп ауласы ақ кілемге айналып, әр қадамымызды қыңыр қырылыстар сүйемелдейтін. Ал жазғы сабақ кезінде күннің алтын сәулесі үстелдерімізге құя беретін. Сол сәтте Айша апайдың жылы жүзін көргенде жүрегімізде ерекше бір жылылық пайда болатын. Қазақ тілі мен әдебиеті сабағы біз үшін тек ережені жаттау емес, рухани азық алатын ерекше сәтке айналды. Әдебиет сабағында ол шығармаларды ерекше сезіммен жеткізіп, әр өлең мен әңгімедегі терең ойларды ашып, бізді ойлануға, сезінуге үйрететін. Оның әңгімесін тыңдай отырып, кейде біз өзімізді жазғы ормандағы құстардың әнін тыңдап отырғандай, кейде күзгі желмен сарғайған жапырақтардың арасынан өтіп бара жатқандай сезетінбіз.

Айша апайдың бойындағы ең бағалы қасиет – әділдігі мен мейірімділігі еді. Ол әр оқушыны бөліп-жармай, бәрімізге бірдей қарап, әрқайсымыздың ішкі жан дүниемізді түсінуге тырысатын. Қиналған кезде бізді жанымызға шақырып, ақыл айтып, дұрыс жол көрсетуге әрдайым дайын болатын. Біз қателескенде де ол бізді бірден жазаламай, сабырмен түсіндіретін. Сол арқылы біз тек білім алып қана қоймай, адам болып қалыптасуды үйрендік.

Менің сыныптастарым – Айна, Сәуле, Гүлзира, Балмекен – 1-сыныптан бері бірге өскен жан достарым. Біз бірге күліп, бірге ойнап, балалықтың шаттыққа толы күндерін бірге өткіздік. Туған күндерімізде ата-аналарымыз біз үшін дастархан жайып, бізді мерекеге бөлетін. Сол күні біз достарымызбен ән айтып, ойын ойнап, шаттыққа бөленетінбіз. Бұл күндер біз үшін ерекше естелікке айналды, ал достарыммен бірге өткізген әр сәт жүрегімде мәңгі сақталған.

5-сыныптан бастап 10-сыныпқа дейінгі жылдар мен үшін балалық пен есейудің арасындағы алтын кезең болды. Сол жылдары Айша апай бізге бағыт беріп, әрқайсымыздың болашағымызға сеніммен қарауына себепші болды. Ол бізді тек жақсы оқуға емес, жақсы адам болуға тәрбиеледі. Оның бізге берген әрбір сабағы, әрбір ақылы жүрегімізде мәңгілік сабақ болды.

10-сыныпта мен сыныптың старостасы болдым. Бұл мен үшін үлкен жауапкершілік еді. Мен достарымды тыңдап, олардың мәселелерін шешуге тырыстым, сыныптағы бірлікті сақтадым. Айша апайдың берген тәрбиесі менің осы міндетті абыроймен атқаруыма көмектесті. Сол сәттерде мен өзімді күзгі орманның іргелі ағашы сияқты сезіндім – сыныптағы тәртіп пен достықты сақтаушы.

Қазір мен де қазақ тілі мен әдебиеті пәнінің мұғалімі болып, 38 жылдан бері шәкірт тәрбиелеп келемін. Осы жылдар ішінде талай оқушыны жолға салып, олардың білімін дамытып, өмірге көзқарасын қалыптастыруға күш салдым. Сабақ берген сайын мен өз ұстазым Айша апайды есіме аламын. Оның бізге көрсеткен мейірімін, сабырын, әділдігін өз бойымда сақтап, шәкірттеріме жеткізуге тырысамын. Мен де оқушыларымның жүрегінде із қалдыратын ұстаз болсам екен деп армандаймын.

Өткен жылдарды еске алсам, күнделігімде жазған әрбір қуаныш пен қиындық – менің өмір жолымның айнасы сияқты. Балалық шақтың шаттыққа толы күндері, достарыммен бірге өткізген бақытты сәттер, мектептегі әрбір естелік – бәрі жүрегімде мәңгі сақталған.

Айша апай – менің өмірімде өшпес із қалдырған ұстаз. Сол жолды жалғастырып, мен де шәкірттеріме білім беріп, олардың өміріне әсер етіп келемін. Ұстаздық – мен үшін жай мамандық емес, ол – өмірлік миссия. Әрбір оқушымның жетістігі мен үшін қуаныш, ал қиындықтары – менің қамқорлығымның белгісі.

Қандай жетістікке жетсем де, қандай биікті бағындырсам да, сол жолдың бастауында мені тәрбиелеген, маған сенім берген ұстазым – Айша апай тұрғанын ешқашан ұмытпаймын. Ол – жүрегімде мәңгі сақталған ұстаз, менің өмірлік үлгі-мұрам.

 

---