Өлең, жыр, ақындар

Болса да алап – ойлы алап...

  • 01.06.2019
  • 0
  • 0
  • 1437
Болса да алап – ойлы алап,
Ағады өзен аңқылдап.
Қыздардың жолы қайдалап,
Жәудіреп қарайд салқын бақ.

Даланың жанын жылтқан күн
Аспанда емес, мұнда тұр.
Сабылып өткен бұлттардың
Сарқыты құсап шық жатыр.

Шығыңды, көктем бұлдама,
Шыныңды ұғар жан қайда:
Боразда салса, бұл дала
Ұқсайды қатпар маңдайға.

Әр бұта тынып жасырды үн,
Жасыру мүмкін қиянат?
Осын-ау жерде ғасырдың
Ақылы жатыр ұялап.

Не керек ақыл, ой маған,
Өз басыма қонбаса ол.
Табан ба кейде таймаған,
Үзіліп қалса – жол ма сол!..

Қасиетіңді сезем, жер,
Әр бұтаң болды баспана.
Ылайсыз ақса өзендер
Сәулесі түсер тасқа да.

Айналды тасқа кейбіреу,
Мезгілін сезіп жығылар.
Қолынан келсе елжіреу
Тас болып не жыны бар?!

...Қоңырқай дала, баспалап
Өседі гүлдер – салқын бақ.
Құм жұтынып, тас жалап
Ағады өзен аңқылдап.

Келбейді аспан көзіңде –
Ойлану солай басталар.
О, дала сенің өзіңде
Тастар да бар, бас та бар...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Таудағы нөсер

  • 0
  • 0

Аспан жақ боздап кетті, мықты-ақ қайғы,
диюлар бұлт тасалап бұқпақтайды.
Көпшік қып қолтығына қара бұлтты ап,
әнеки, Әзірейіл барады ықтап.

Толық

Бетіңе талай шимай жатып ап жүр

  • 0
  • 0

Бетіңе талай шимай жатып ап жүр,
Кей сөздің қызыл көзі шатынап жүр.
Шынымды жазайын деп арлылар жүр,
ақылды сөз жазам деп ақымақ жүр.

Толық

31 декабрь

  • 0
  • 1

Бір календарь бітті-ау тағы жыртылып,
Міне, соңғы парақ қана тұр қалып:
Күздің соңғы жапырағы секілді
уақыттың бұтағында дір қағып.

Толық