Қызыл дипломды қыз

Менің жақын досым болды,
Көңілдесім – қошым болды.
Бірде маған мақтанды кеп,
Барлық сырын ақтарды көп:
– Шын бақытты іздегенге,
Құт екен ғой қыз деген де.
Үлкен үміт үзілмеген,
Кілең «бестік» қызылменен
Мектепті ол тәмамдады,
Қызықтырды тәмам жанды.
Шалқып шаттық әніміз де,
Шын қуандық бәріміз де...
* * *
Сол досымды көрдім тағы,
Нұр дидары бал-бұл жанды:
– Алғыр-дағы, ұтымды қыз
Институтты бітірді қыз.
Қойып берген ағалалары –
Кілең «бестік» бағалары.
Дипломы қызыл болды,
Өшпейтұғын ізім болды.
Мен осыған бек мақтандым,
Әкесімін деп шаттандым...
Арада көп жылдар өтті,
Жылдар жылжып, жылдам өтті.
Аспирант боп сол қызымыз,
Балқып дене, толқыды жүз...
* * *
Досты тағы жолықтырдым,
Қуанышты болып тұрды:
– Қызым менің ғалым болды,
Мықтылығы мәлім болды.
Диссертациясын қызылменен
Қорғап шықты қызым ерен.
Мен де оған қуандым шын,
Дайын еді мың алғысым...
* * *
Жылдар өтті арамызда,
Сағыныспай қаламыз ба?
Досты тағы жолықтырдым,
Қуанышты болып тұрдым.
– Достым, қазір қызың қандай?
Сезініп жүр өзін қандай?
Отау шамын жаққан шығар?
Үш-төрт бала тапқан шығар?
Жақсы жауап тостым бір сәт,
Тұнжырады достым бұл шақ:
– Дипломдар алғанымен,
Кілең «қызыл» болғанымен,
Мені қазір қайғы басты,
Қызым әлі жалғыз басты.
* * *
Қызыл диплом аламыз деп,
Көп қашыққа барамыз деп,
Ойламапты ойсыз қыздар,
Қызылы мен қызығынан
Айырылып бір күн қаламыз деп.

---