Өлең, жыр, ақындар

Құбылу

  • 08.08.2021
  • 0
  • 0
  • 707
Сарыала күз, салқын леп таудан ескен,
Жоталардан боз тұман құлай көшкен
Бозғылт шілтер бүркенді үлбіретіп
Қалың жыныс өрмелей беткейде өскен.
Кеше сындар қарағай күнге ғашық,
Бүгін салқын ызғарға құшақ ашып.
Келін қайың тәрізді той қыл арман
Сары алтын теңгеден шашу шашып.
Көме түсіп құзар шың жақпар тасын,
Ол да өзгертіп байлапты ақ шалмасын.
Құбылуы заңды ғой табиғаттың
Жан сарайын уақыт ақтарғасын.
Ғалам өлі жалғыз сәт тынымдаса,
Дамығаны ілгері қыбырласа,
Тек адамдар қоян боп, қабақ бағып,
Жыл мезгілі тәрізді құбылмаса.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ұмытпан

  • 0
  • 0

Бауырына алып, құшқан мені аялап,
Толқынға орап, тербеткен мол саяға ап,
Ақ жүзімді күн нұрымен бояған,
Қара теңіз, сұлу өлке, бай алап!

Толық

Кеңесші

  • 0
  • 0

Әншісіз, ғалым да сыз, ақын да сыз,
Кенде деп айта алмаймыз ақылға сіз.
Бұл тұста қателесіп кеттіңіз-ау,
Япыр-ау доктор болып неғыласыз.

Толық

Ақ құс көңіл шарықтап, шалқып асқақ

  • 0
  • 0

Ақ құс көңіл шарықтап, шалқып асқақ,
Биіктерге ұмтылған бала жаста-ақ.
Бірге туып, адаммен бірге елетін
Арман, сірә, алдына қойған мақсат.

Толық