Түркістан қасіреті

Арқасына төгіліп ай бұрымы,
Түркістанның түгемес қайғы, мұңы.
Қызыл-жасыл көшелер қылғытады,
Тым әсершіл жүректің әйдік үнін.
Ауыр ойды арқалап қорғасындай,
Көлік сыйған жүремін жолға сыймай.
Ақ жауыны тағы да төпелеп тұр,
Қаңғып жүрген ақынның көз жасындай.

---