Өлең, жыр, ақындар

Дәтім жетпей

  • 12.09.2021
  • 0
  • 0
  • 571
Қаға-қаға қанатын талғанда үміт,
Бір көруді өзіңді арман қылып,
Жүргенімде.оралған жыл құсындай,
Қайта неге кезіктің арман жігіт?!

Айтып-айтып болғанда айтарымды,
Шырқай алмай бұрынғы қайта әнімді,
Жүргенімде кеудемде тынып жатқан,
Тұтандырып жібердің қайта мұңды.

Сен бе, мен бе, тағдыр ма кінәлі кім?
Көкірегіме жас болып құлады мұң.
Ақ қағазға жас болып жосылды кеп,
Жосылды кеп назы бар бұла жырым.

Түнгі қала жым-жылас шырағы өшкен,
Көше шеті жасыл тал құрағы өскен.
Сен келесің жүректе қалған адам,
Бәрі елес қалайша шығады естен?!

Айлы аспан мүлгиді жасын төкпей,
Самал тарап қояды шашыңды ептей.
Қатты тоңып қасыңда келе жаттым
Білегіңнен ұстауға дәтім жетпей!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қыл кепеш

  • 0
  • 0

Ана дейтін құдірет алыптың да,
Өнерлісін қояды халық сынға.
Нағашы апайымыз болушы еді,
Құралай көз, қыр мұрын, нәзік тұлға.

Толық

Досыма

  • 0
  • 0

Гүл жамылып тұрса да төңірегі,
Мынау қала елсіздей көрінеді.
Тым болмаса досым-ау бір келіп кет,
Өзің келмей табылмас көңіл емі.

Толық

Жалғыз түйір жапырақ

  • 0
  • 0

Сені күткен секунттарым жатты өліп,
Әрбір сәтті отырушы ек қақ бөліп.
Жапырақтай діріл қаққан жанымды,
Қалғысам ғой алақанға сап беріп!

Толық

Қарап көріңіз