Өлең, жыр, ақындар

Төлегенше толғану

  • 17.09.2021
  • 0
  • 0
  • 509
Мен сендерді алдамаймын, адамдар...
Төлеген АЙБЕРГЕНОВ

Құпиямды айтайыншы, саған бар:
Ақын едім, өмір мәнін бағамдар.
Тағдырымнан тепкі көріп жүрсем де,
«Мен сендерді алдамаймын, адамдар»!
Қашаннан-ақ қасиеттің пәрмені ем,
Алдамаймын!
Егіз туғам арменен.
Шағынарым, табынарым – жыр еді,
Түнектерде жалын болып жанды өлең.
Даралардың дастан етіп жақсы ісін,
Адалдықтың аяладым ақ құсын.
Мейірімге шөліркеген жүрегім,
Ізгіліктен өз орынын тапты шын.
Көңіліме көрік берген кең далам,
О, адамдар!
Алдамаймын!
Сен маған.
Адамзатты алдамауға шақырған,
Төлегеннің қарындасы мен болам!
Жалғандық – от.
Жақындама отқа тым,
Алдамаймын!
Оған менің жоқ хақым.
Тура жолдан тайып кетсем егерде,
Тәңір маған тапаншасын оқтасын!
Өмір – осы, жыласам да, күлсем де,
Мақсатымның мән-маңызын біл сен де.
«Мен сендерді алдамаймын, адамдар»,
Алдамаймын!
Сан алданып жүрсем де...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сеннен қалған мейрімнің сандығы

  • 0
  • 0

Ұлағатың болып бізге ұлы ұғым,
Аяладың бала-көңіл тұнығын.
...Сенен қалған мейірімнің сандығы,
Ешбір адам аша алмай жүр құлыбын.

Толық

Міністірдің монологы

  • 0
  • 0

Маған неге сансыз айып тағасың?
Бар бәлені бетіме әкеп жағасың.
... Елім үшін егілемін, езілем,
Кім біледі, еңбегімнің бағасын?

Толық

Есімде

  • 0
  • 0

Тұралаған тірліктің,
Тараймын кеп тұлымын.
Шейіт болған шындықтың,
Жемдеп жүрмін құлынын.

Толық