Өлең, жыр, ақындар

Санына садақ ілдірмей

  • 22.09.2021
  • 0
  • 0
  • 925
Санына садақ ілдірмей,
Сағым боп ақты күндерім.
Сақтадым сабыр білдірмей,
Сырымды ұғар кім менің?!
Жарқылдап түссе жай қырға,
Жарыса жастан жырладым.
Арқамды тостым жаңбырға,
Алмаққа содан бір жалын.
Тілініп төзім табаны,
Болдырттым атын ақ таңның.
Бал үміт – рахат табағы,
Таулардың қойнын ақтардым.
Үзілген жұлдыз түймесін
Іздедім иірім түбінен.
Қиялға кезек тигесін,
Қиянда кездім түнімен.
Шаттықтан тігіп шатырды,
Алмадым көздің шырымын.
Алқызыл гүлдер шақырды,
Алдыма тосып шырынын.
Аққуға алқа тақтым да,
Айдынды әнмен желпідім.
Жаһаннан жаннат таптым да,
Жел болып шолдым жер түбін.
Табиғат көркі арбады,
Сұлулық – семсер тіл кесер.
Таусылса адам арманы,
Тірліктің өзі құр бекер...

1973



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қара ниет қар боратса...

  • 0
  • 0

Жағам бүтін көрінгенмен, жырым­-жырым балағым,
Оған бола мүсіркеме, жабырқама, қарағым.
Балақ тұр ғой, шұрық-тесік толып жатыр балтырда,
Кесірінен қабағанның тісі батқан жараның.

Толық

Бауырым, сонау күн қайда?

  • 0
  • 2

Бауырым, сонау күн қайда,
Алыстан қолын бұлғай ма?
Алдыңғы кеткен керуен
Артына мойын бұрмай ма?

Толық

Досқа хат

  • 0
  • 0

Зулайды, зымырайды мына күндер,
Кідірте алар дейсің, сірә, кімдер?
Осынау кең дүниеден әр пендеге
Түбінде бұйырары – бір адым жер.

Толық

Қарап көріңіз