Өлең, жыр, ақындар

Балқантауға айналды

  • 26.09.2021
  • 0
  • 0
  • 737
Адастырған аспанның ашығында,
Балалық шақ, қайдасың, жасырынба!
Байқамаппын бақыттың өзі екенін
Тепкен добым, ойнаған асығым да.
Көңілімнің қайығын қайраңдатып,
Күрсінемін өткенді ойлап жатып.
Тесілген доп, мүжілген асық болып,
Қайда қалды, кім білсін, қайран бақыт?
Алыстадың, балалық, қашан менен,
Жоқ еді ғой пиғылың қашам деген.
Топ еткізіп елеусіз тастап кеттің,
Арпалысып жүргенде асауменен.
Орындалған пенденің қай тілегі,
Іздегенмен табамын қайтіп оны?
Бозторғай боп, бәлкім, ол ұшып кетті,
Бар көлемі бармақтай дейтін еді.
Күн батты да таң атты арайланып,
Шеше алмадым жұмбағын сан ойланып.
Сілтегендей бағыты қайда екенін,
Жұлдыз біткен жусайды солай барып.
Сиқыр еді не қылған мезгіл деген,
Қолыңдағы қымбатты сездірмеген.
Балқантауға айналды аяқ жетпес,
Бас бармақтай бақытым көзге ілмеген!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қырықтан асқан шағымда

  • 0
  • 0

Қырықтан асқан жастамын,
Қырқылжың тарта бастадым.
Құбыла соққан құйындай
Қылықтың бәрін тастадым.

Толық

Дарақыға дауа болмас

  • 0
  • 0

Алматының ғимараты ығы­жығы, қым­қиғаш,
Көлеңкелі терезеге күннің көзі нұр құймас.
Мейрамхана бай­мырзасы, сырахана сұлтаны –
Қашан көрсең қалқып жүзген біздің қазақ ылғи мас.

Толық

Сені іздеймін

  • 0
  • 0

Сені іздеймін, ей, қалқа, сені іздеймін,
Аңсағанда ақ таңға көз ілмеймін.
Сен жоқ жерде айырылған сыңарынан,
Сынық қанат аққудың өзіндеймін.

Толық

Қарап көріңіз