Маман-Тұрысбек

Жетісуда бай өткен Маман деген,
Мектеп ашқан, алысып наданменен.
Байлық деген – білгенге қолдың кірі,
Адам күні – қашанда адамменен.
Маман­Тұрысбек малына мастанбаған,
Адамдықпен атағы аспандаған.
Дарақының қолына байлық тиіп,
Оңды­солды жалғанда шашқан жаман.
Дүние, шіркін, тайдырмас кімді жолдан,
Қайыры жоқ не пайда күллі малдан?
Маман­Тұрысбек армансыз, ағайындар,
Мәңгілікке артында үлгі қалған.
Алтын басып жатқандар жамбасына,
Жарқанаттай жабысқан жар басына.
Сараң байдың тұқымы толыр жүр ғой,
Маман байдың жұрнағы бар ма, сірә?

---