Ақ көбелек

Қағасың қанатыңды, қалықтайсың,
Қонасың гүлден­-гүлге, жалықпайсың, ақ көбелек.
Жанары жарқылдаған жарқын жаздың,
Жалт етіп алдайтынын неге ұқпайсың, ақ көбелек?!

Қайырмасы:
Ақ көбелек,
Ақ көбелек,
Жете алмасаң күндерге –
Өтінемін,
Өкпелеме,
Кінәсі жоқ гүлдерге, ақ көбелек-ай!

Қарсы алып қызыл-жасыл жаз қонағын,
Қосылып мен де өзіңе мәз боламын, ақ көбелек.
Өмірге сендей ғашық бар ма, шіркін,
Гүлдерге еркелеген аз ғана күн, ақ көбелек!

Қайырмасы.

---