Өлең, жыр, ақындар

Кереңдік

  • 06.11.2021
  • 0
  • 0
  • 691
Естуімше ел оны «есті» дейді,
Ескермеген, есірік, еш дүлейді.
Сыбырлағын, мейлің сен, айқайлағын,
Құлағы оның ештеңе естімейді...
Еріккеннің көнбейтін ермегіне,
Еш алаңсыз отыр ол, төрде, міне.
Өзгеге ұқсап, сенбейді ол естігенге,
Сенеді тек, көзімен көргеніне...
Топырақтан көреді тал өскенін,
Тал басынан естімей ән ескенін.
Сөзбен жүрген осынау дүниеге,
Көзіменен қарайды нәрестенің.
Күн ағысын қабылдап сыртыменен,
Көңілімен, көзіне мұң түнеген.
Бұлт пен бұлттың көрсе де соғысқанын,
Аспан даусын естімес күркіреген...
Ізсіз-түзсіз барады жылжып ағын,
Сол ағыспен келеді бір жылағың.
«Өлтіремін» – десең де ол естімейді,
Естімейді Күләштай бұбұл әнін.
Дыбыстардың еткен соң құрбан бәрін,
Ақтарылып айта алар кімге арманын?
Әлемдегі естуден тұратұғын,
Ғажайыптан сезбейді құр қалғанын.
Кереңдіктен жоқ шығар ешкім өлген,
Көрместер бар, түйені ешкі көрген.
Көзі тұрып, қорлық жоқ көрмегеннен,
Ести тұрып, қорлық жоқ естімеуден...
Үн теңізден үстімді тасқын көміп,
Көп қызықтан бұл күнде қаштым, жеріп.
Естімейтін мен керең дүниенің –
Айқайлаймын, құлағын ашқым келіп!..



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Көктем – самал, сырымды елге жайыңдар

  • 0
  • 0

Көктем – самал, сырымды елге жайыңдар,
Көкірегімнен туған аппақ айым бар.
Билейтіндей бұраң белі солқылдап
Мен билесем деген биді қайыңдар...

Толық

Сезім жыры бөледі ылғи ұйқымды

  • 0
  • 0

Сезім жыры бөледі ылғи ұйқымды,
Көз алдымда әрбір сөзің, бар тұлғаң.
Сырт көздерге көрінбейтін сиқырлы
Бір көпір бар арамызға тартылған.

Толық

Әсемсің, сәл нәрсеге елеңдесең

  • 0
  • 0

Әсемсің, сәл нәрсеге елеңдесең,
Көріксіз болсаң көзге еленбес ең.
Шебер қол табиғаттың өзі жазған
Ұқсайсың керемет бір өлеңге сен.

Толық

Қарап көріңіз