Өлең, жыр, ақындар

Ақбөкен

  • 21.10.2021
  • 0
  • 1
  • 2880
Дертімді менің қозғама,
Онсыз да ғұмыр аз ғана.
Айта алмай кеткен сырым бар
Жадырап тұрған жазға да.

Қайырмасы:
Адасып жүрген ақбөкен,
Қай жаққа ауып барасың,
Қай жақтан пана табасың?
Өзегі өксік дүние­ай,
Өртеніп іштен жанасың!

Асарсың шаршап сан қырдан,
Ақ боран шығар алдыңнан.
Қорғансыз болып туған соң,
Жақсылық күтпе тағдырдан.

Қайырмасы.

Шексіз ғой мынау қара жер,
Өзіңді өзің пана көр.
Ажалдан қашқан тіршілік,
Сағымдай зулап аға бер!

Қайырмасы.



Пікірлер (1)

Асылхан

Керемет осы сөздің өлеңін қайдан тапсак болады

Пікір қалдырыңыз

Құлпырғанмен кең жаһан

  • 0
  • 0

Құлпырғанмен кең жаһанның жамыраған гүл бағы,
Шешілер ме түйінделген шым­шытырық жұмбағы?
Сәби ғұмыр өксігіне құлақ түрмес көк аспан,
Жұбатпаса жылағанды қара жердің құндағы.

Толық

Есептеспей есе бермес ай-күнмен

  • 0
  • 0

Есептеспей есе бермес ай-күнмен,
Сан сүрініп, табанымнан тайдым мен.
Сонда есіме балалығым түседі
Көктайғақта зырылдатып тай мінген.

Толық

Күлтегіннің көктасы

  • 0
  • 0

Ұлы таулар, тебірен, жата бермей шалқалап,
Ұлы дала рухына басын иді шартарап.
Тәңірінің біздерге көктен түскен сыйындай,
Көктас көшіп келеді тарихымды арқалап.

Толық

Қарап көріңіз